Bondia ofwel goedendag!!

Zo, de eerste week zit er alweer bijna op in het altijd zo zonnige Aruba. Een week die Vol nieuwe ervaringen zit. We hebben heel veel geleerd, nieuwe dingen gezien, nieuwe dingen meegemaakt en het toch een beetje Hollands gehouden. Een beetje een late reactie, maar dat komt omdat het internet hier niet optimaal werkt. Maar hier ben ik eindelijk weer.

Na mijn vorige verhaal zijn wij uiteraard opzoek gegaan naar een auto. Uiteindelijk hebben we er een, een dikke Chevy stond er in de voorwaarden. Maar na het zien van de auto bleek het om Chevy Spark te gaan. Ofwel een Matiz van Daewoo, maar dat mocht de pret niet drukken er zit namelijk Airco in. Gelukkig kunnen we aankomende week onze Chevy inruilen tegen een andere, een Toyota Yaris sedan AAAAAARGH. Ik bij mijn vorige stage maar steeds tegen mijn stagebegeleider zeggen dat hij een belachelijke auto heeft, heb ik er ook een, maar dan met kont en zonder velgen, Jammer Joh. Maar goed na onze nieuwe aanwinst de auto, hebben we een simkaartje gekocht. Hierdoor kunnen we goedkoop bellen op Aruba. Dat wil dus ook zeggen dat ik niet bereikbaar ben op mijn oude nummer, maar via mail kan op dit moment heel veel. Zoals vragen naar mijn nieuwe nummer en zo meer van die dingen.

Maar goed dat terzijde. Afgelopen woensdag zijn Remco en ik naar Sint Nicolaas gereden. Naar het stagebedrijf van Remco. Volgens iedereen die hier op Aruba aanwezig is, is de weg van Noord, waar ik stageloop en waar we wonen, naar Sint Nicolaas een crime. Altijd druk, altijd file en ver. 25 kilometer is in onze ogen niet heel ver en in de file staan doen we in Nederland ook vaak, dus... Aldaar aangekomen zien we een groot tennisveld. Sponsored by Arupro, het stagebedrijf van Remco. We zeiden al tegen elkaar of we fout waren gereden maar niets was minder waar. Hij bezit een tennisbedrijf, een accountantsbureau en een zeepfabriek, gekke combinatie naar wij dachten. Daarnaast was deze mens ook nog eens gruwelijk oversekst. Hij deed niets liever dan naar vrouwen kijken en hij wilde ons heel graag de ‘rosse' buurt van Aruba laten zien. Nou dan maak je het mee. We stemden erbij in omdat hij ons dan ook meteen trakteerde op een maaltijd. Tussen allerlei gebouwen in stonden hekjes, waarachter vrouwen een ‘kantine' hadden vanaf daar lokten zij ook de klanten. Bahbah ik had al heel wat gezien, maar dit was gewoon ronduit smerig!! Maar goed we kregen vervolgens eten bij de Colombiaan, best lekker die Colombiaanse keuken. Remco zijn stagebegeleider had alleen oog het vrouwelijk schoon, maar goed.

Na onze rondleiding over zijn bedrijf en de stad, gingen wij nog opzoek naar het natuurlijk schoon in de buurt van Sint Nicolaas. Sint Nicolaas ligt aan het einde van het eiland, dus met een kleine bocht kwamen we aan de ‘ruwe' kant van Aruba. De zee waar niemand ligt, maar waar de golven tegen het eiland aan klotst. Dit was nu echt een mooi gezicht. Na ons vergaapt te hebben aan de mooie natuur daar, kwamen we in een kudde geiten terecht. Gewoon uit het niets stonden daar honderden geiten te grazen. Ik heb gevraagd waarom zij dat deden, maar ik kreeg dit als antwoord bèèh bèh bèèèèh bèhèh. Dus als eer iemand geits spreekt, verklaar dit nader.

De donderdag hebben wij een echte rustdag ingelast. Het is ook zo vermoeiend hier. De hele dag genieten van de zon, ik mis mijn bergen toch wel. Hier hebben ze er eentje, en die moeten we nog gaan bezoeken. Maar geen echte Duitse bergen zoals ik die ken van mijn andere vakanties. Nadat we 's ochtends hadden uitgeslapen, we waren namelijk naar de Paddock geweest. Een Hollandse kroeg waar iedereen met studentenpas korting krijgt. Laat ik nu net mijn studentenpas niet bij hebben. Maar goed... daar hadden we toch nog gezellig gedronken en dus de volgende ochtend uitgeslapen. Waren we opgestaan en hebben we de boodschappen gedaan. We moeten nu ineens alles zelf doen, dus ook de boodschappen. Dat blijft natuurlijk wennen, maar alles went. Na onze boodschappen met onze dikke Chevy zijn we gaan skypen met de familie. Dat doet het altijd goed. Aan de andere kant van de wereld en toch even praten met het thuisfront. Ik heb intussen ook nog even kunnen zwaaien naar ons Oma, want die kwam ook even langs. Daarna konden we op naar onze autohandel om even een lampje te laten maken. Er werd gezegd ga maar even rustig zitten binnen een kwartier is het probleem opgelost. Na een uur was het probleem verholpen volgens de monteur. Na 2 minuten rijden brandde het lampje alweer, maar goed we mogen deze toch binnenkort inruilen tegen een aftandse yaris. We zijn er na al die tijd wel achtergekomen dat op Aruba alles langzaam gaat, behalve het zonnen. Gruwelijk, ik ben nu roodbruin binnen twee dagen. Nog nooit zo'n kleur gehad.

Een ding blijft me nog steeds verbazen bij het winkelen. We gaan winkelen en komen thuis met Becel boter, Calvè pindakaas, gehaktballen, Hak sperciebonen, Unox soep etc. Weinig buitenland hier. Maar Remco zei dat mijn tomatensoep, gebakken aardappels, sperciebonen en gehaktballen zeker zo goed smaakte als het eten bij de Colombiaan. Kun je nagaan. Hollandse pot, vandaag hadden we zelf gekookte aardappels. Een ander ding wat gek is met winkelen. Ik stond gisteren in de Super Market en daar vielen drie dingen op. Één, ik kom binnen en ik hoor skyradio. Twee, de eerste winkel in Aruba waar de boodschappen logisch ingedeeld zijn. Eerst het drinken, dan de voeding, het vlees en de gekoelde/bevroren dingen op het einde. Drie, op alle boodschappen staat gewoon Jumbo. Gewoon een Jumbowinkel in Aruba. Vier, druk druk druk en trage bediening. Hoofdzaak nummer één op Aruba is, als iedereen maar werkt. Hier staat gewoon de gehele dag een persoon achter de weegschaal bij de groenten. 10 personen die helpen om je boodschappen in te pakken. En zodra je ze nodig hebt ben je ze kwijt. Trage personen, gruwelijk.

Als laatste wil ik nog even vertellen over onze nieuwe voetbalvrienden. Een echte Amsterdammer die niet normaal veel voor Ajax is. De voetbalverhalen vliegen hier om de oren en Ajax is het beste. Ik krijg wel sympathie van hen. Ik was een van de rustigste PSV-supporter die hij ooit tegengekomen was. Dus afgelopen zondag, vandaag dus, stonden wij om half 9 lokale tijd op om met z'n drieën NOS langs de lijn kunnen luisteren. Uiteindelijk had ik dit beter niet kunnen doen, maar goed we hebben wel ontzettend hard gelachen. Ofja Remco en Arjen hebben hard gelachen en ik was de gebeten derde, Jammer Joh!!

Ik houd jullie z.s.m. weer op de hoogte met nieuwe en spannende verhalen. Zodra ik over het weekend ben laat ik het weten. Dan heb ik misschien nog wat smeuïgere verhalen dan deze standaard zwets van mij. Mochten jullie nog iets spannend o.i.d. mee hebben gemaakt wat je graag wilt delen met mij, ik hoor het graag!!!

Komt goed...