Nu toch het einde van alle verhalen?

Hallo Allemaal,

Het eerste wat ik nu denk, wat jullie denken is, wat een maf! Waarom schrijft hij nu nog iets op die site terwijl hij al een half jaar thuis is. Nou om een lang verhaal kort te houden (wat ik ook eens echt ga doen), ik heb eigenlijk nooit afgesloten naar jullie toe. Ik hoor nu van vele personen dat zij mij altijd hebben gevolgd via deze site, maar dat ze toch een echte afsluiting miste.

Nou die kan ik in één woord geven: GEWELDIG. Als er ooit iemand vraagt wat ik er aan gehad heb, zeg ik als eerste lol! Maar dat hadden jullie waarschijnlijk wel gelezen. Daarnaast heb ik veel dingen geleerd maar vooral dat niet alles is zoals het moet zijn. Niet alles moet strak volgens de regels, er zijn meer dingen in het leven. Of ik mezelf hier ooit aan ga houden weet ik niet, want het eerste wat ik deed in Nederland was vol gas naar huis! Maar dat terzijde. Ik vergeet nooit meer de volgende anekdote; Ik zei tegen mijn stagebegeleidster: 'als je het ‘zus en zo' doet dan schakel je je concurrent uit en verdien je bijna het dubbele van wat je nu verdient, dus waarom doe je dat niet?'. Waarop mijn stagebegeleidster antwoord: 'Ja maar, dan verdient mijn concurrent niets meer, dat kan ik toch niet maken!!'. Mijn mond viel open en ik viel haast achterover, maar ik dacht wel zo kan het ook! Niet dat ik zoiets ooit zou doen wanneer ik zaken doe in Nederland, maar het geeft stof tot nadenken!

Maar goed ik had beloofd om het kort te houden. Dus ga ik de belevenissen die ik hier in Nederland heb beleefd natuurlijk niet uitleggen want sommige van jullie zeggen dan dat ik de verhalen dan weer aan dik (hahaha). Dus dan houd ik het ook kort voor mijn begrippen!

Ik wil iedereen die ik nog niet persoonlijk heb
bedankt bedanken voor alle reacties die iedereen gegeven heeft! Ik vond het echt fijn om in het buitenland reacties te krijgen van het thuisfront! Ik moet zeggen dat ik Aruba een ontzettend fijn en mooi land vind! Maar ik zou nooit zolang ergens kunnen zitten zonder al dat gezwets van jullie om me heen!

Nogmaals bedankt, en ik zal jullie nu niet meer lastig vallen via deze site!! (Gesloten per 2012, er zijn genoeg andere bekende van mij die zoiets moeten gaan bijhouden!!).

Ik kan nog maar 1 ding zeggen!

Komt goed...

Not everything what happens in The US stays in the US!

Hello Everybody!! (Nog eens een verandering in vergelijking met Bon Bini).

Het eerste verhaal vanuit de States!! Na onze geweldige tijd op Aruba moest het zonnige en zorgeloze leven plaatsmaken voor de hectiek van Amerika. We moeten natuurlijk op een of andere manier alvast wennen aan Nederland, dus dan kunnen we het beter goed doen!!

De woensdag was de dag van de aftrap. Een rare dag, zoals ik al vele malen eerder heb verteld, Aruba is gewoon een geweldig land. Aardige bewoners, fijne weersomstandigheden et cetera, jullie weten het intussen wel. En natuurlijk mijn stagebedrijf waar ik zo'n ontzettende fijne tijd heb gehad. Ik ging dan ook weg met een ontzettend dubbel gevoel. In de ochtend onze koffers pakken om zo snel mogelijk weg te kunnen zijn bij Blue Village. Wat is dat een mindere prettige accommodatie. En dan op naar mijn stagebedrijf om daar afscheid te nemen en de laatste dingen te kunnen regelen. Het was geen emotioneel afscheid, maar wel eentje waarvan iedereen dacht 'echt jammer dat we gaan/dat hij weg gaat'. Na de nodige handjes te hebben geschud en na wat innige omhelzingen was het dan toch echt tijd om te vertrekken naar de USA.

Bij het vliegveld aangekomen, bleek dat er voor een reis naar de USA nog wel het een en ander bij kwam kijken. Dubbele check van je koffers, wat gaan we doen, voor hoelang, zijn we geen terroristen je kunt het zo gek niet verzinnen of ze vroegen het. Maar uiteindelijk in het vliegveld, dachten wij beide dat we onze tweede thuisland verlieten om op vakantie te gaan. Zo jammer dat ik weer te optimistisch ben geweest. Ik dacht, als ik vakantie heb dan heb ik een korte broek aan!! Wat bleek toen we landde op San Francisco; KOUD!! Ik vernikkelde haast van de kou, een temperatuurverschil van 20 graden in vergelijking met Aruba. Koud koud koud!! Gelukkig konden we in ons hotel genieten van een lekkere warme douche.

De volgende dag mochten wij onze camper ophalen, wat een ding joh. Een dikke Amerikaanse Ford met een huis erop. Daar gaan wij het even in maken. Zo'n dikke hendel aan de zijkant van het stuur om hem in zijn drive te zetten. Heerlijk cruisen met zo'n ding. Maar we moesten natuurlijk eerst bij het verhuurbedrijf komen. Aangezien er geen pick up service was, moesten we er met een taxi heen. En ver dat het was, uiteindelijk viel de rekening best tegen, maar gelukkig hadden wij het geluk aan onze zijde, ik was namelijk te dom om die Amerikaan te verstaan. Hij zei dat is dan $ 105,- exclusief de tol. Ik gaf hem netjes $ 107,- en zei dat hij de rest mocht houden als fooi. De mens snapte er niets van en Remco en Nicole waren aan het lachen omdat ik het niet snapte. Maar we kwamen voor de camper om op weg te gaan. En na de nodige boodschapjes konden we dan opstap met onze RV (recreatie voertuig). De eerste gedachten die bij ons opkwam, Amerika is groot en ontzettend uitgestrekt! Niet normaal...

Op naar de eerste kampground (kampeerplaats). Daar aangekomen bleek het een uitgestorven boel te zijn. Wat saai, dus weer verder, maar helaas bleek alles vol te zitten. Optie 1, 2 en 3 was om gewoon terug te keren naar die verlaten kampground. En ineens stond de halve kampground vol. We voelden ons alweer op ons gemak! Na een leuke barbecue was het tijd om onder de wol te kruipen. Wat een gedoe, zo'n camper is vele male kleiner dan een huis en bij elke draai die iemand maakt schudt dat hele geval. En in de ochtend op naar Yosemite park.

Yosemite park een groot uitgestrekt park, waar onze RV met moeite omhoog kwam op de bergen. Maar zoals de meeste weten, zolang er bergen zijn ben ik gelukkig en die waren er. Niet te zuinig zoveel bergen. Met van die mooie watervallen. We keken onze ogen uit daar. Uiteraard wilde we in zo'n kort mogelijk tijd zoveel mogelijk zien. Dus de bustoer gepakt om van alles te kunnen zien. En vervolgens zijn wij de berg opgeklommen waar de waterval naar beneden kwam. Conclusie hiervan, wat een eind en wat is het nat daar bij zo'n waterval. En na gedane arbeid is het goed rusten, dus 's avonds wederom genieten van een flesje bier en de barbecue.

De volgende dag stond er een trip naar Las Vegas op het programma. 800 km, een lange weg te gaan. Een opmerkelijk iets is, dat je in Amerika zegt 'nog maar 400 kilometer'! In Nederland zou zeggen wat een maf!! De reis was de moeite, vele grote bedrijven gezien en het landschap was heel afwisselend. Het mooie van Amerika is dat alle mensen je wel aanspreken. Iedereen heeft je wel iets te vertellen. Hoe het gaat, waar kom je vandaan et cetera. Maar om bij het verhaal te blijven, na een lange tocht door de woestijn kwamen we aan in Las Vegas op RV park Circus Circus.

Wat te doen in Las Vegas, rondkijken en gokken. Helaas zijn Remco en Nicole nog onder de 21 dus het was vooral rondkijken. Maar dat is alleen al mooi in Las Vegas. Je ziet zoveel mensen en zoveel lichtjes, je vraagt je af wat er midden in de woestijn te beleven is. Blijkbaar veel want het stikt er van de mensen. Het moeilijke is wel om gewoon drie fris te bestellen. Overal werden we de kroegen uitgegooid omdat Remco en Nicole onder de 21 waren. Er was gewoon nergens een plaats te verzinnen waar we iets fris konden drinken. Intussen hadden we zoveel gelopen dat we alleen nog maar ons bed konden wensen, dus op naar ons bedje.
De volgende dag konden we wel genieten van Las Vegas, er was namelijk een plaats Circus Circus genaamd waar ook een attractiepark bij was. Kei leuk, achtbanen, wildwaterbaan en je kon het zo gek niet verzinnen of het was er. Uiteraard moest er gegokt worden! En dat heb ik gedaan, ik snapte er geen reet van maar ik heb mijn inzet meer dan verdubbeld. Helaas heb ik het daarna weer vergokt. (De inzet was 1 dollar en ik had 2 dollar en 20 cent gewonnen en weer verloren). Zoo jammer!! We hadden genoten en dat was het belangrijkst.

Op naar de volgende halte een lange reistocht met een tussenstop, we willen namelijk a.s. woensdag de whalewatch tour doen, dus we moeten een heel eind rijden om daar te komen. Op het moment van schrijven zitten we in Paso Robles RV Ranch en zijn we op weg naar de route 1 om de kust te bekijken.

Al met al bevalt het ons hier ontzettend goed en het is een kei mooie afsluiter van een geweldige stage. Nog een paar daagjes genieten en dan kan ik weer met een gerust hart naar huis om tegen iedereen hoi te zeggen!!

Komt goed....!!!

Eindelijk een zeeschildpad!!!

Bon Bini allemaal, hoewel het is alweer bijna Hello everybody!

Want het is bijna zover, over welgeteld vier uurtjes stap ik in mijn vliegtuig naar de USA. Om daar nog even te wennen aan het hectische leven in Nederland. Want na al dat relaxte hier, moet ik straks natuurlijk weer hard aan de slag. Maar dat is straks, want nu is nu. Er is weer een hele hoop gebeurt. Uiteraard mijn stage afgesloten met goede punten en een mooi verslag en afscheidsfeestjes!!!

Het begon allemaal de vrijdag! Mijn laatste stagedag. Ik was helemaal klaar en vanaf 's morgens 9 uur begon iedereen zich al te verheugen op de komende barbecue. Alles werd voor de dag gehaald. Verse LAPPEN vlees, echt mega grote stukken vlees. Zelf gemaakte hamburgers, spareribs, kippenvleugels enz. enz. Geen koude schotel, want dat hoort niet. Alleen vlees en knoflookbrood. En serieus waar het was ontzettend lekker. Om 16 uur begonnen we met een flesje bier. De afsluiting, na een mooie tijd van 10 weken! Het vlees werd op de barbecue gegooid. En vervolgens kwam men met het hoogtepunt van de avond. Een heuse dominotafel. Er werd domino gespeeld met de collega's. Het grappigste was dat iedereen het een serieus spel vond, maar wij dachten dat het maar een spelletje was. En met dom geluk wonnen we ook nog eens enkele keren. Heerlijke afsluiter gehad, het echte leven van Aruba.

En na zo'n barbecue moet er geslapen worden. Helaas en gelukkig werd ik gewekt met de mededeling dat ik peetoom geworden was. HEUJ, op naar Caribbean Bakery Supplies om te skypen met mijn nieuwe nichtje. Daar aangekomen en na het skypen, vroeg men of we niet nog een keer wilde barbecueën, ik kreeg een dejavu van gisterenavond. Domino en barbecueën! Heerlijk wederom. En na het barbecueën had het personeel zin om even te zwemmen. Dus wat doen wij als nuchtere Brabanders. Nodig gewoon iedereen uit in het zwembad van Bleu Village, ofwel de plaats waar wij slapen. Geweldig, we hadden een bal, koelbox en veel plezier. Met het personeel lekker zwemmen, ruziën in het water om de bal, sjansen met de vrouwen enz. enz. ik heb zo gelachen. En mijn stagebegeleidster evenzo. Ze had nog nooit zoiets leuks gedaan met stagelopers. Haar man en Danny en haar kinderen in het zwembad en wij deden gewoon vrolijk mee! Heerlijk. Maar de dag was nog niet ten einde. 's Avonds naar de kroeg, en we hebben hem gevonden de kroeg die Bavaria verkocht!!! Man, ik had al een geweldige dag en hij werd steeds beter!!

De zondag waren we dan ook wel toe aan een rustdag. Dus 's morgens om 8 uur stonden we op om te genieten van de rust op Aruba. En even chillen voordat we gingen duiken. We moesten natuurlijk wel gebruik maken van ons brevet, dus nog maar eens visjes kijken. Gezellig met mensen uit krimpen aan de lek gedoken, en deze kwamen we 's avonds nog eens tegen, waarbij we gezellig bijbuurten. Al met al een leuke dag, waarin ik weer eens een heeeeel klein beetje verkleurd ben.

De maandag, was de dag voor Remco, hij wilde zo graag naar het agrarisch departement, dat we dat maar eens zijn gaan bekijken. Leuk om te zien, zij zeiden dat ze heel innovatief bezig waren, maar dat viel wel een beetje tegen. Wanne rotzooi, zeiden we tegen elkaar, maar wel leuk om het eens te zien. Daarna moesten we van mij uiteraard ook nog even naar het plaatselijke gasbedrijf om daar wat foto's te schieten en dat is niet helemaal gelukt vanwege veiligheidsregels, maar ik heb wat foto's. En daarna uiteraard naar het strand! Bucket party, een emmertje bier met ijs! Kei grappig krijg je een emmer bier vol met ijs en vijf pilsjes! Tip voor een leuke avond?

De dinsdag was het geweldigst. We hadden veel te doen en moesten van iedereen afscheid nemen! Uiteraard moest iedereen een traantje wegpinken toen we zeiden dat we gingen ;). Maar goed, het mooist van alles was. Onze open zee duik!! Met een bootje de zee op om gewoon in de zee te springen en te duiken naar van alles en nog wat. We hebben een pijlstaartrog gezien, ofja iedereen behalve ik. Je moet namelijk voor het duiken in je bril tuffen tegen het beslaan van de glazen. Vergat ik deze vervolgens te spoelen met zee water. Gevolg, onder water zag ik geen klap! Dus mijn masker vol met zeewater laten lopen en spoelen, was dat beest vervolgens weg! Zo jammer, maar ik heb mijn hoogtepunt gezien, een zeeschildpad! Geweldige beesten, zo mooi, dat was zeker het hoogtepunt van het duiken. Daarnaast hebben we nog enkele barracuda's gezien, schijnen flink te kunnen bijten, vliegtuigwrakken, een zeemeermin en meer van die dingen. Echt mooi, en als afsluiter wilde onze instructeur wel even gaan eten met z'n allen. Al met al een heerlijke afsluiter.

Ik houd het deze keer kort, want mijn stagebegeleidster wil me nu graag gaan uitzwaaien, ik moet namelijk een vliegtuig halen. Ik heb een geweldige stage gehad, en ik hoop in de USA nog eens twee weken te mogen genieten. En tot over twee weken allemaal!!! Tenzij ik ginds ergens WiFi tegen kom en ik kan op internet, dan wil ik nog wel een kantje vol zwetsen ;)

Komt goed...

Directeuren zijn net mensen...

Bon Bini allemaal,

Weer een week voorbij, weer een week vol belevenissen zowel op het werk als in de avonden en weekenden. Helemaal ingeburgerd zoals we zijn kunnen wij het hele eiland aan. Op dit moment leiden wij de nieuwe stagiaires rond. We laten de plaatsen zien en laten ze genieten van de Arubaanse sferen. De sfeer die ook bij ons nog steeds goed doet!!

Arubanen maken zichzelf niet al te druk om akkefietjes. Nou, zelfs daar raak ik aan gewend. Van de week hebben we weer enorm gelachen om onze eigen domme fouten. Nadat ik netjes de was had gesorteerd bracht Remco deze naar de wasserette. Waar onze grote vriendin uiteraard weer zei 'Wash and dry, wash and dry?'. En uiteraard dat was de bedoeling. Komt Remco weer thuis zeg ik laten we gaan sporten. Komen we tot de ontdekking dat we nog maar één handdoek hebben en Remco geen sokken meer heeft... Drollen die we zijn. Maar goed, maak je niet druk om zo'n akkefietje alles kan opgelost worden, dat leer je hier wel.

Daarnaast heb ik deze week weer actief gewerkt op mijn stagebedrijf. Er waren enkele zakken meel aangekomen die er niet goed uitzagen, deze moesten dus gezeefd worden. Gojo had intussen een mooie zeef gemaakt en we konden zeven. Ik gaf aan dat ik ook wel weer eens actief werk wilde doen, dus naar huis, mijn sportkloffie aan en weer terug! Kom ik binnen, werd ik al meteen afgekraakt, want ADIDAS stond voor Alle Domme Idioten Dragen Adidas Spullen. Laat ik nu net een Adidas broek en schoenen aanhebben... Op naar het meel zeven, ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. In een loodsje stonden vier personen bij een zeef, omstebeurt werd er gezeefd en alles was wit. Aangezien het altijd minimaal 32 graden op Aruba is, werd alles een plakzooi vanwege het gezweet. Ik was blij dat er nog iemand dacht aan mondkapjes anders hadden we nu poflongen! Maar wel weer gelachen met het personeel meel zeven en uiteindelijk de dag afsluiten met een heerlijk koel pilsje, heerlijk.

De zaterdag waren we overigens vroeg wakker. We zijn altijd vroeg wakker, maar nu wel heel vroeg ik stond om 8.00 uur al bij de Superfood op de deur te bonzen. Vroeg winkelen betekend minder stress, want het is minder druk. Daarnaast hebben we ook steeds minder nodig omdat we toch tegen het einde aanlopen. Na onze vroege winkeltocht gingen we nog eens lekker snorkelen. Een rustige zee, veel vis en we waren de eerste snorkelaars op het strand. Heel mooi om alles te zien, totdat een of andere Amerikaan mee ging snorkelen, zij had liga's bij, die ze rondstrooide. Opeens zaten we midden in een school vissen die dachten dat wij ook liga's hadden, gruwelijk. Wel mooi om te zien, maar om er precies midden in te zitten. Daar vind ik niets aan.

Afgelopen zaterdag hadden we op Aruba het eerste feest wat echt in ons genre paste, Apres ski party. Heerlijk, kneiters uit de Apres ski werden gedraaid, ik waande mezelf bijna weer in de Bright Side. Van Happy Hardcore tot André Hazes het werd allemaal gedraaid. Het was natuurlijk ook niet gek dat Remco en ik de tent afsloten.

Voor de zondag stond een van de mooiere onderdelen van onze reis op het programma!! Een Jeeptoer!!! Voordat we aan deze jeeptoer konden beginnen was er al het een en ander aan vooraf gegaan. We kregen bij ons autoverhuurbedrijf een flyer met All Drive Jeep Tour, wat we heel graag wilde doen. Dus na 5 keer bellen en een keer daar langs te zijn gereden was het nog steeds onduidelijk of het nu kon. We zouden zaterdag om 16.00 uur worden teruggebeld of het uiteindelijk doorging. En gelukkig om 12.00 uur kregen we het verlossende telefoontje, we moesten de volgende dag om 14.00 uur paraat staan om op pad te gaan!!

De volgende dag stonden we dan ook te trappelen om te gaan. Bij All Drive aangekomen werd het duidelijk waarom de gesprekken allemaal zo moeizaam gingen. Dit was d eerste keer dat ze zoiets gingen doen, ofwel een proeftochtje!! Vandaar dat de groep mensen die meegingen ook een gekke groep was. Jeep 1, de organisator samen met zijn vriendin. Jeep 2, Remco en ik samen met twee Surinaamse vrouwen die toevallig in een appartement sliepen bij All Drive. Zij hadden nog niets van het eiland gezien en gingen de volgende dag weg. Jeep 3, een medewerker van All Drive samen met zijn vrouw en dochter. Jeep 4, de andere organisator, een medewerker van All Drive en twee verdwaalde degelijke Spanjaarden die ze van de weg hadden geplukt. Ofwel een personeelsfeestje met enkele proefpersonen, maar dit kwam de sfeer zeker wel ten goede.

Na een kort ritje naar het zuidpunt van het eiland werden de eerste wijzigingen aangebracht. De Spanjaard mocht niet meer rijden, hij was te traag verder moesten we in een nette rij blijven rijden en we konden op pad. Gelukkig was Remco zo aardig om te zeggen dat ik mocht rijden, want ik doe niets liever dan auto rijden. De organisator voorop haalde allerlei rare moves uit en gebruikte een 4x4 auto waarvoor hij bedoeld was. Dus ik dacht, als hij dat kan, dan kan ik dat ook!!! Gevolg de eerste twee auto's gingen vol gas off road, de andere twee auto volgde ons netjes op ruime afstand. Intussen raakte wij gezellig aan de praat met de twee Surinamers achter in de auto en we fungeerde voor gids. We hebben echt heel veel gezien, van grotten tot de natural bridge. En natuurlijk zijn we gaan zwemmen aan de noordkant van het eiland, bij de ruwe zee. Er stond daar een bord met de tekst 'verboden in de onderstroom te zwemmen', wat dat was wist ik niet totdat ik in de zee stond. Gruwelijk, hoge golven die over me heen sloegen en dan kwam de onderstroom, de golf gaat weer terug de zee in. Ik werd daar gewoon getackeld door een golf. Maar dat was wel een stoere ervaring.

Uiteindelijk moest het hoogtepunt nog komen. De organisator die vooraan reed, en die ik dus nadeed, bleek de eigenaar van het verhuurbedrijf. Dus ik heb als een mafkees achter de eigenaar aangereden!! Dom of slim, volgens mij slim want Remco en ik zijn vanaf nu zijn beste vrienden met hem. We hebben alleen de Natural Pool nog niet gezien op Aruba, maar als we wilden konden we volgende week mee!! En uiteraard sloten wij deze geweldige dag met hem af volgens Arubaanse stijl, box!!

Komt goed...

Vieze hamburgers en BN-ers

Bon Bini.

De nieuwe update is weer een feit, uiteraard anders konden jullie deze regel niet lezen. Het was in ieder geval weer een week vol belevenissen. Ik heb helemaal dubbel gelegen op het werk van het lachen, stranden bezocht, in verschillende kroegjes geweest enz. Maar eerst wil ik even reageren op een reactie van Ome Henk en Tante Annie, nu slaap ik helemaal niet meer. Elke keer als ik niets hoor denk ik dat er inbrekers in mijn huis zitten!!!!

De week begon natuurlijk weer met werken. Zoals ik al aangaf, ik had het al enorm naar mijn zin op stage maar het wordt elke dag nog leuker. Je kunt hier zo lachen met elkaar. Ik kan alles zeggen zij kunnen alles zeggen, kortom een echte informele sfeer. Er komen allerlei soorten verhalen voorbij, van serieuze tot minder serieuze, waarbij de laatste toch wel de overhand heeft. Het moeilijke aan dit alles is, ik moet een zwetsverhaal eerst in het Nederlands vertellen en vervolgens in het Engels. Maar in mijn zwets zitten woorden die ik normaal nooit in het Engels gebruik dus dat bemoeilijkt de zaak lichtjes!! Maar dat maakt het juist weer een uitdagende stage. Op dit moment zit ik mijn laatste twee weken op stage. Ik heb mijn stageverslag bijna af, ik moet enkel nog de samenvatting maken. Intussen is er dus tijd voor andere zaken. Zo ben ik bezig om een catalogus te maken van alle producten die Caribbean Bakery Supplies verkoopt. Een leuk werkje omdat niemand hier weet hoe Word, Excel e.d. precies werkt. Af en toe denken ze dat je tovert. Daarnaast ben ik zoals al eerder omschreven op stap gegaan met Gojo om producten te verkopen. Mijn verkooppraatjes hebben geholpen. Intussen heb ik mijn eerste pastacooker, pastamaker en een hakmachine verkocht. Het was wel een hels karwei. De man aan wie ik alles verkocht had was een Italiaan, die ontzettend veel verstand van pasta had, gruwelijk. Ik met mijn boerenengels mee aan het zwetsen dat hij gelijk had en dit en dat... Maar het kwam vertrouwd over op hem vandaar dat hij zei 'doe me alles maar en regel het snel!'. Dus het komt allemaal goed hier.

Naast het harde werken hebben we uiteraard veel lol. Van de week lag Jeanette onder haar bureau van het lachen. Ik maakte samen met Danny wat grappen met het gevolg dat er vanaf 16.00 uur alleen nog maar gelachen is. Ik heb zelden zo dubbel gelegen. Het mooie van alles was, dat de grappen in drie talen werden verteld en ik ze nog eens snapte ook. Nederlands, Engels en Papiaments. Zo zie je maar een taalbarrière hoeft geen obstakel te zijn.

De avonden vullen we ook nog elke avond mooi op. Zo hebben onlangs een koelbox gekocht. Dit is ongeveer een van onze beste aankopen ooit. Koelbox volladen met fris en bier en op naar het strand om aldaar te genieten van het strand, zand en een biertje. 's Avonds is het ontzettend rustig op het strand, maar neem een paar man mee en het wordt meteen gezellig. We hebben het over van alles en nog wat. En 's avonds in je korte broek en shirtje op het strand zitten luisterend naar de kabbelende zee en genietend van de aangename temperatuur is volgens mij wel het ideale gevoel. Dat is nu nog eens iets wat ik echt ga missen!!

Maar ook Moomba Beach ga ik missen, we zijn daar voortaan zo bekend. Onze rekening heet standaard Bakel en elk personeelslid kent ons voortaan. Met iedereen doen we voortaan box. Het mooiste is, dat tijdens happy hour het personeel ons nauwlettend in de gaten houdt. Wij komen in ieder geval niets tekort. Zodra happy hour afgelopen is krijgen wij altijd nog een laatste drankje zodat we korting hebben. Ideaal!!!

Afgelopen vrijdag ben ik eens in een Arubaanse kroeg opstap geweest. Het was daar wel zo gezellig, ik heb op z'n Brabants genoten. Ik stak wel met kop en schouders boven iedereen uit, maar de sfeer daar was overweldigend. De meest smerige borrel in mijn leven gehad, maar wel genoten. Daarna nog een afzakkertje bij Upstairs (een kroeg op de tweede verdieping) en dan konden we weer naar huis. Je moest zelfs naar huis. Om 3 uur 's nachts komt de politie binnengevallen en vraagt of iedereen naar buiten wil gaan. Ideaal systeem, iedereen gaat ook naar huis of een late night tent.

De zaterdagen genieten we uiteraard weer van het strand. Ik moet zeggen het bevalt me met de dag meer. We zouden gaan duiken op zee met een bootje, maar helaas was onze duikinstructeur ziek geworden. Nu konden we niet weg, wat wel heel jammer was. Maar hij had belooft dat we zeker nog een keer gingen voordat we hier weggaan. Dus nu konden we een keer de ondergaande zon op het strand zien. Om daarna opzoek te gaan naar een lekker eettentje. Arjen en Myrthe (twee vrienden van ons op Aruba) hadden hun laatste dag daar, dus zij mochten kiezen. Smokey Joe's was de tent. Een van de betere tentjes om Spare Ribs te eten. Helaas ben ik niet zo'n Spare Ribs fan dus ik bestelde een aanvankelijk lekkere hamburger. Maar niets bleek minder waar, 's avonds zouden we opstap gaan naar Nikki Beach het was Full Moon party. Maar dat heb ik niet gered. Ik was blij dat ik de WC gered had. Bahbah, mijn maag stond op z'n kop. Remco en de rest hadden juist een puike avond. Met als hoogtepunt dat zij Demy de Zeeuw hadden gezien. Die was namelijk op vakantie hier samen met Dirk Kuijt en Andre Ooijer. Jammer voor mij, maar goed... zij hadden alleen Demy de Zeeuw gezien, dus zo speciaal was dat niet.

De volgende dag hebben we afscheid moeten nemen van Arjen en Myrthe. De twee personen waar we zo blij mee waren dat we ze tegen waren gekomen. Zij hebben ons in de afgelopen negen weken ontzettend veel laten zien en geleerd over Aruba en Curaçao. En met hen konden we altijd over voetbal praten en strijden! Arjen was namelijk voor Ajax en ik voor PSV. En ik houd van mensen op de kast jagen. Helaas hield hij hoor ook van, dus dat ging altijd dubbel op. Maar we hebben ontzettend gelachen met elkaar. De komende twee weken moeten we dus op stap zonder hen, maar dat moet wel goed komen. Tot nu toe hebben Remco en ik elkaar nog niet de hersens ingeslagen en dat zal de komende twee weken op Aruba niet gebeuren. Daarbij zal dat in Amerika ook niet gebeuren. Dat moet wel goed komen.

Maar om dit afscheid boven te komen, zijn we 's avonds naar Moomba Beach gegaan voor de zondagavondfeesten. We hadden het strand nog niet betreden of er werd al geroepen 'BAKEL HEUJ', ja het personeel was blij ons te zien. Ze moesten even melden dat Dirk Kuijt hier ergens rondliep. Dus ik opzoek naar Dirk, kon ik hem nergens vinden. Wat blijkt hij stond gewoon achter me! Op het begin dacht ik nog, ik tik hem niet op zijn schouder, voor hem is het ook vakantie. Maar na een tijdje wilde ik toch wel een foto hebben. Dus tiktik, mag ik een foto? Uiteraard jongen knip maar raak. Resultaat, ik op de foto met Dirk Kuijt!!! Super!! Hij is hier nog een week, dus ik ga nog een keer opzoek naar hem om hem samen met Remco op de foto te krijgen!!

Dit was het wel weer zo'n beetje. Ik geniet hier nog steeds met volle teugen en kijk uit naar mijn reisje naar de USA!! Ik houd jullie op de hoogte en tot de volgende keer!!!

Komt goed...

Magazijnmedewerker en inbrekers

Bon Dia allemaal,

Na een intensief reisje naar Curaçao, is het natuurlijk weer de hoogste tijd om in te burgeren in de Arubaanse leefwereld. Je merkt na een lange tijd dat je inderdaad ingeburgerd raakt. Je weet voortaan alles te vinden, je hebt ontzettend veel gezien en de barvrouwen weten voortaan wie je bent!

Maar eerlijk is eerlijk, ik heb elke week ontzettend veel zin om weer te gaan werken! Elke zondag avond denk ik, jammer dat het weekend weer voorbij is, maar ik denk ook lekker weer aan het werk. Het is hier ook gewoon enorm gezellig!! Een hoop gezever en gezwets over van alles en nog wat!! Echt heerlijk! Zelfs het slap zeveren in het Engels lukt me, ik zwets bij het personeel de oren van hun kop af. Het ergste, zij doen dat ook bij mij. We hebben al geregeld onder de tafel gelegen van het lachen. Alleen al door de misverstanden ooit in het taalverschil. Ik zal eerst even een introductie geven. Elke morgen wordt ik opgehaald door Danny en Gabriel. In het busje van Caribbean Bakery Supplies komen zij mij ophalen (Ik voel me net een bouwvakker). Heel grappig want het is een tweepersoonsbusje en voor een kleiner persoon is er een derde stoel in het midden gebouwd. Maar ik ben de grootste van ons drieën, maar zij zijn nogal fors gebouwd. Resultaat, ik moet in het midden met mijn kop schuins omdat ik anders tegen het plafond zit. In de bochten kan er overigens niets gebeuren ik zit klem tussen de twee betreffende personen!! Maar op dat moment begint de lol!! Afgelopen week zei ik tegen Danny 'Look, there you have the kok of Madam Jeanette'. Wanneer je dit opzoekt in een Engels woordenboek, maar dan geschreven met een C, dan snap je waarom wij niet meer bijkwamen van het lachen!! Foutje bedankt!!

Daarnaast ben ik deze week weer opstap geweest met Gojo. Zeer gezellig, alle klanten af en een beetje een verkoopverhaal ophangen van onze nieuwe tak, hotelwaar en hotel equipement. Ik had mezelf al bijna uitgenodigd voor een etentje bij de hoofd verkoop van het Westin Hotel. Zij kon ontzettend goed koken, maar ze stond er niet voor open om een Gringo uit te nodigen. (Ik ben de Gringo van het eiland, dat betekend, een witte jongen met blond haar en blauwe ogen, dat is iets wat niet vaak voorkomt op Aruba). Helaas helaas, maar goed we hebben wel weer gelachen. Vooral bij het wachthuisje waar je jezelf altijd moet melden. Die vrouw achter de balie weet mijn achternaam voortaan. De eerste vijf keer ging het van Qué, Qué (wat, wat of Hè, Hè), maar als ik mezelf nu meld gaat het altijd van, MAAS I know you, your mister Maas!!! En als blanke jongen kom je hier overal intelligent over (Dat zou je niet zeggen met mijn spelvouten in mijn verhalen). Maar het is echt waar! Nog een leuk feitje, Gojo is een bijnaam van hem. Eigenlijk heet hij Pedro. Ik vond het wel een aparte verandering, maar iedereen noemt hem Gojo. Daarnaast spreek ik het fout uit, ik doe het op zijn Brabants, met een zachte g, maar het moet dus met de g van Go.

Afgelopen week heb ik zelfs meegeholpen in het magazijn. Ik lig heel goed op schema met mijn verslag e.d. dus ik denk ik ga ze achter maar eens helpen met zakken sjouwen e.d. Heerlijk, eindelijk weer eens intensief werken. Voor de middag heb ik nog even op het kantoor gewerkt, maar na de middag heb ik mijn werkkloffie aangetrokken, ofwel een zwembroek, sportschoenen en een shirtje van Caribbean Bakery Supplies. Ik heb mezelf nog nooit zo kapot gezweet in een korte tijd. Ik had in totaal drie zakken van 25 kg versjouwt en ik zweette mezelf al helemaal kapot. Maar wat heb ik gelachen daar. Samen met Danny, die ook op kantoor zit, maar voor de gelegenheid ook meehielp, hebben we van alles verzet e.d. Systematisch werken zit er niet in, we moesten dozen van een pallet verplaatsen naar een stelling. Door een gangetje waar je net doorheen kon. Ik zou zeggen, een iemand loopt, de andere stapelt. Maar nee, met z'n drieën op en neer lopen. Waardoor je elkaar steeds weer in de wegliep. Tot ik zei, ik ga daar staan en jullie geven die dozen aan. Maar toen liepen ze elkaar nog steeds in de weg. Echt een grappig gezicht. Daarnaast, net ambtenaren hier. Kijken hoe iemand anders werkt, dat doen ze het liefste. Zo grappig is dat. De twee magazijn medewerkers staan elkaar weg te duwen bij een palletwagen om deze naar binnen te mogen duwen. Het liefste doen ze het beide niet, maar ik stond te kijken hoe ze het gingen aanpakken. Ik had namelijk de pallet volgeladen en zij zouden hem wel even wegzetten. Het eindresultaat was, een pallet scheef in de stelling en een kromgetrokken palletwagen van het getrek en geduw. Maar na zo'n intensieve dag van werken (lang geleden dat ik zo hard gewerkt heb, waarschijnlijk was de laatste keer bij Marco Gas), smaakte het bier wel lekker. Want na hard werken komt uiteraard de vrijdagmiddagborrel!! (Leuke foto's volgen nog).

En uiteraard volgt het weekend weer. En eigenlijk hebben we veelal hetzelfde gedaan als anders, gezwommen, in de zon gelegen, bier gedronken, heel veel gelachen, gesnorkeld enz. enz. We zijn voortaan bekende op Mumbaa beach, ik hoef niet eens meer te zeggen wat ik wil hebben ze weten het direct. Mumbaa blijft een van de betere tentjes. Afgelopen zondag kwam er weer een megagoed bandje optreden. Zij maken zeker wel een sfeertje. En eindelijk een keer wat rock muziek, want dat kennen ze hier niet. Daarnaast hebben we van het weekend ook mijn reactievermogen getest. Hij is nog steeds goed. Wat er gebeurde... Ik lag te slapen en op een gegeven moment hoorde ik een doffe klap. Ik dacht er breekt iemand in, dus ik vlieg uit mijn bed, eerste reactie was slaan op de deur om de desbetreffende persoon weg te jagen en dan opzoek naar een lamp. Ik stond al klaar in mijn Judostand om de inbreker naar buiten te vegen, was er niemand. Remco was intussen wakker maar nog steeds versuft, en vraagt wat ik aan het doen ben. Ik zeg 'hoorde je die knal niet'. Zegt hij, 'aah ik dacht ik heb zo'n last van mijn elleboog, ik ben tegen die kast hier aangeknald'...Gruwelijk...

Ook ben ik dit weekend naar de kapper geweest. Het mocht er wel weer eens af. Ik zat nog te twijfelen om ze te millimeteren, maar ik zou mijn kop helemaal verbranden waardoor ik toch maar heb gekozen voor een 'normaal' kapsel. Die vrouw vroeg wat mijn vader voor werk deed, ik denk ik zal maar niet uitleggen wat hij doet, hij is gewoon kapper (klopt toch!!). Had ik beter niet kunnen doen, alsof ik verstand heb van al die dingen. Ze vroeg honderduit over hoe onze kapsalon eruitzag e.d. Maar ze deed wel extra haar best, want als mijn vader het zou afkeuren moest ik het haar laten weten ;). Ik heb nog nooit zo lang bij de kapper gezeten!!

Dit was de update voor deze week weer, volgende keer kunnen jullie weer nieuwe verhalen lezen. Het zal wel spannend zijn we gaan namelijk duiken vanaf een boot, op een plek waar zeeschildpadden zijn. En die moet ik hebben gezien voordat ik terugkeer naar Holland. We zitten hier niet meer zo lang dus ik moet opschieten. Jullie lezen het de volgende keer, en bedankt voor de leuke reacties van de afgelopen keer. Ik vind het altijd leuk om deze te lezen!!!

Komt goed...

Curacao, een verschrikkelijk paradijs!

Bon bini,

Zoals ik in mijn vorige verhaal had beloofd, een zwetsverhaal over onze belevenissen op Curaçao. Een ding wil ik vooraf al bekend maken, het was me het reisje wel. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel meegemaakt in vier dagen tijd. Maar ik heb wel ontzettend genoten in vier dagen tijd.

De woensdag was de dag van het vertrek, de gehele dag zouden wij beiden nog werken, om vervolgens vanuit mijn stagebedrijf te vertrekken naar de luchthaven. Na een intensieve werkdag op Aruba, was het tijd voor ontspanning. Het begon allemaal goed, Remco kwam te laat bij mij op het werk, hij stond namelijk in de file. De vakantiestress kon beginnen. Nadat we aangekomen waren bij de luchthaven, dachten wij dat we zo konden doorlopen, we hadden namelijk e-tickets. Dus, dan zijn we toch al ingecheckt?? Maar niets was minder waar, terug naar de incheckbalie en wachten. En op Aruba gaat alles zooooo langzaam. Ik dacht dat we het vliegtuig gingen missen, maar gelukkig zijn ze op Aruba zoooo langzaam, dat het vliegtuig vertraging had. Op naar de volgende stap, douane controle. Ik ben blij dat ik mijn broek en shirt nog aan mocht houden, maar bijna alles moest uit. Stond ik daar te wachten, ik dacht bij mezelf wat een lucht hier, iemand zijn voeten rotten weg. Ik vroeg aan Remco of hij het ook rook, antwoord hij; dat zijn mijn voeten, BAAAH.

Uiteindelijk konden instappen in ons vliegtuig. Helaas bleek de airco kapot te zijn. Verschrikkelijk een vliegtuig op Aruba zonder Airco, een sauna was er niets bij. Na een gezellige vlucht van nog geen 15 minuten landen we alweer op Curaçao. Waar Toto ons stond op te wachten, om ons te vervoeren naar onze nieuwe verblijfplaats, het appartement van Martien. Vol mooie verwachten kwamen we aan bij een villa, met daarbij twee ontzettend grote rottweilers AAARRGHH. Zoals de meeste van jullie weten, heb ik ontzettend veel schrik van honden die groter zijn dan mijn voet. Maar Toto kon ons kalmeren, dus gingen we naar binnen om de honden aan ons te laten wennen. Helaas bleek dit niet te lukken, wij konden niet aan hen wennen en zij niet aan ons. Op het moment dat een van die honden over Remco sprong, had ik het helemaal gehad en heb ik uitgelegd dat ik nog liever in een hotel slaap dan bij twee van die klerenverslindende kwijlbakken. Ik zag het al voor me, 's avonds thuis komen van de kroeg, en dan ruziën wie het eerste uitstapt. Ik kan wel blaffen, maar niet zoals zij dat kunnen.

Resultaat van dit alles, we moesten opzoek naar een hotel. Toto bracht ons naar een hotel waarvan hij dacht dat deze goedkoop en goed was. Maar helaas er was geen plaats voor twee Nederlanders. Het was namelijk hemelvaart en alles zat vol. Toto verklaarde dat hij weg moest, maar het moest ons ook wel lukken om alleen op zoek te gaan naar een hotel. Remco en ik opzoek naar een ander hotel, maar alles zat vol. Gelukkig spreekt iedereen op Curaçao Nederlands, dus het was niet heel moeilijk om je verstaanbaar te maken. Na een hoop gedoe, kwamen we aan bij het academie hotel, een leerschool voor scholieren op Curaçao die de horeca in willen. Heel leuk, maar wat een gestuntel. Maar goed, we hadden beide een heel goed bed, met tv, douche en airco. Dus slapen na al die stress!!

De volgende dag was het Hemelvaart, ofwel er was bijna niets open op Curaçao. Niemand wist waar we waren, want we zouden in het appartement van Martien zitten. We konden niet bellen om een of andere technische reden dus we waren in principe verdwenen. Een rare gedachten.

Dit alles mocht de pret niet drukken, wij wilden het eiland verkennen. Met onze nieuwe dikke wagen, een FIAT!!! Chincecento (net zo groot als een broodtrommel), met kapotte vering en meer vogelstront op de ruit dan dat er stront ligt op de dam in Amsterdam, gingen wij op survival. Heerlijk rondrijden en genieten. Uiteraard een strandje pakken en genieten van de vakantie. Het mooie was, op Curaçao is er een brug die de hoofdwegen verbind. Deze is belachelijk hoog. Op het moment dat wij met onze rammelbak deze brug opreden heb ik elke keer weer het gevoel gehad dat we net voor het hoogtepunt achteruit zouden rollen.

De avonden op Curaçao hebben we gevuld met het bezoeken van de plaatselijke feesttentjes. Je kunt wel uitgaan op Curaçao, dat staat vast. We lagen in Willemstad, dus we konden bijna overal te voet heen, ideaal. Helaas werd je wel om de 10 meter gestoord door zwervers. Dit was zo vies, zij rommelde in vuilnisbakken en wilde vervolgens iedereen een hand geven. In Willemstad had ik wel het gevoel dat ik in Amsterdam was. Overal van die herenhuizen, Nederlanders, Junkies en veel toerisme. Één avond zijn we naar een lokale Spaans/Colombiaanse kroeg geweest, zo lachen. We raakte aan de praat met iemand uit Sittard, die ons meenam naar deze kroeg. Je betaalde nog geen euro voor een pilsje. Het was er dan ook weer goor, een man kwam met ons buurten, je verstond er niets van het was namelijk in het Spaans. En op een gegeven moment moest hij niezen. Alles onder snot inclusief zijn handen, en hij moest en zou mij nog een hand geven voordat we vertrokken, bahbah, ik zei doe maar box, dat is veiliger.

Daarnaast hebben we ook de christoffelberg beklommen. 's Morgens om 6 uur vertrokken om niet in de hitte te zitten. We hadden al een waarschuwing gekregen de heenweg met de auto is net een achtbaan, dat klopt. Een groot gebied van heuvels, en dat moesten we bedwingen met onze fiat. Maar het is een fiat, dus die kunnen alles!!! De versnelling in zijn 1 en juu! Hij kwam overal, met moeite maar we hebben het gehaald. En dan de beklimming, ik heb nog nooit zoveel gezweet. Mijn shirt kon je halverwege al uitwringen, toen ik aan de top was, had inmiddels een rivier nagelaten. Maar het uitzicht mocht er zijn!! Zo mooi, ik houd van bergen!!

Op Curaçao hebben we ook gesnorkeld. Dit was wederom mooi, je gaat niet zo diep in vergelijking met duiken, maar je ziet nog steeds veel. Uiteraard ging dit gepaard met een hele hoop gegein. We hadden afgesproken om de duiktekens toe te passen. Dus het duurde niet lang voordat Remco aangaf dat hij zonder lucht zit. Je moet er bij geweest zijn, maar ik kwam niet meer bij. Daarnaast kun je ook duiken tijdens het snorkelen, maar je komt niet diep. Remco had helaas niet in de gaten dat je tijdens het duiken niet moet inademen in die snorkelbuis.

Kortom, we hebben een geweldig weekend gehad, maar we waren weer blij om op Aruba te zijn. Aruba is toch je tweede thuisland na 7 weken. Curaçao is groener en je hebt er meer bergen, wat het een ontzettend mooi land maakt. Daarnaast is het uitgaansleven in Curaçao wel beter. Maar het kan niet tippen aan de vriendelijkheid en persoonlijkheid van Aruba.

Nu ga ik weer flink aan de slag met betrekking tot mijn stageopdracht. Nog 4 weken stage op Aruba en dan richting Amerika!! De tijd vliegt!! Ik houd jullie op de hoogte!!!

Komt goed...

Braobaans proate

Bon Bini allemaal,

Alweer een week voorbij, dus het is weer tijd voor een update vanuit Aruba. Vorige week heb ik mijn eigen verhaal een keer teruggelezen. Ik dacht wat een gezever en wat een spelvouten. Maar goed dat komt natuurlijk omdat ik een korte tijd heeeeel veeeeel wil vertellen aan jullie! Daardoor typ ik zo snel een pagina vol, dat ik vergeet dat de ik-vorm niet met dt geschreven hoeft te worden. Maar goed, ik zet denk ik een wedstrijdje op. Wie de meeste spelfouten eruit haalt, wint een luchtgitaar, en een LP van de Onzichtbare Jongens.

In ieder geval ik zal maar eens over mijn belevenissen gaan vertellen. Deze week heb ik wederom weer hard gewerkt. Ik maak in de weekenden toch wel het meeste mee, maar op het werk is het gewoon altijd gezellig!! Elke dag lekker werken, op zijn tijd een beetje zwetsen (veel) en natuurlijk mijn stageopdracht afmaken. Dat lekker werken gaat heel goed, je hebt hier wel wat meer dooie momenten, maar goed dat vul je dan aan met het zwetsen. Dat zwetsen is dan wel weer moeilijk, mijn stagebegeleidster praat alleen Nederlands en de rest Engels. Ik raak helemaal in de war. Je praat Engels en Nederlands door elkaar, maar dat is dan wel weer lachen. Afgelopen week had Danny (een collega van me) het over 'Flying zebra's'. Ik weet niet waarom maar hij vroeg zichzelf af wat er zou gebeuren als zebra's konden vliegen. Ik wist het natuurlijk, hele grote poepvlekken op de auto. Dan heb ik liever zo'n vogeltje!! Ik kreeg wel een flashback naar avond waarbij ik me afvroeg hoe het zou zijn als koeien konden vliegen. Nou we hebben een avondvullend programma gehad.

Verder hebben we deze week in de avonden niet veel aparts gedaan. We zijn gaan rondrijden, waarbij we ook verdwaalden. Maar goed als je op Aruba verdwaalt dan rijd je net zolang door tot je de zee tegenkomt en dan weet je dat je weer op de hoofdweg zit. Dus je kunt niet verdwalen hier. En op de een of andere manier komen we dan altijd bij een kroegje uit. Bij Mumbaa beach staan wij voortaan in het systeem als 'the two Dutch guys'. Ze vonden het wel gezellig met die Brabanders.

De vrijdag was uiteraard het weekend weer begonnen. We hadden een afscheidsfeestje van twee bewoners van ons park, en daarna uiteraard naar de kroeg. Remco was helemaal in een good mood, omdat Joan van de Heuvel op bezoek kwam. Hij belde Remco net voordat we naar de kroeg gingen, Remco was zo blij dat hij eindelijk weer eens Boakels kon buurten. Dus dat was de volgende dag dan ook de gehele dag het geval. Om 10 uur stonden wij op de stoep bij Joan en Esther om hen het gehele eiland te laten zien. Uiteraard zijn we begonnen met de hotspots te laten zien. Aangekomen bij Mumbaa beach zeiden wij al, hier kun je gratis strandbedjes krijgen en lekker liggen. Bleek het net Soulweekend te zijn in Aruba. Het zag zwart van de mensen. Heel de zee lag vol, alle bedjes lagen vol en iedereen stond te dansen!! Wel gezellig maar wat een schijt muziek!! Vanwege het soulweekend werd er deze keer geld gevraagd voor de bedjes. Die mens zei, vanwege het soulweekend moet je voor vier dagen betalen voor dat bedje, dat is dan 5 dollar per bedje!! Nou ik dat bedje meegenomen, want we hadden immers voor 4 dagen betaald, was dat niet de bedoeling. Ik vond het al goedkoop 5 dollar voor vier dagen!!

Daarna hebben we Esther en Joan nog veel meer laten zien en natuurlijk weer eens lekker Brabants gezwets. Heerlijk gewoon, 's avonds in de kroeg weer eens lekker hangen aan die hangtafels en zwetsen over van alles en nog wat. En uiteraard afsluiten met Houdoe!!!

De volgende dag hadden we eigenlijk in de planning staan om een Jeep te huren en het eiland te gaan verkennen. Maar helaas we hadden ons verslapen, dus hebben we de Hooiberg maar beklommen. Iedereen raadt het af om deze 's middags te beklimmen, maar goed wij als stugge Brabanders gingen om 13.30 die berg op. Een hele tippel naar wij dachten. 546 treden omhoog!!! En eenmaal boven aangekomen, denk je te gaan genieten van het uitzicht, loop je recht tegen een transformatorhuisje aan!! Gruwelijk!! Het ergste was dat we 10 keer om die berg heen gereden zijn om de ingang te vinden. Hadden ze deze in het groen geschilderd zodat deze minder opvalt in de natuur!! KOEKKOEK, hoe wil je in vredesnaam klanten trekken als je dit groen schildert. Het was dat we mensen een trap op zagen lopen anders hadden we nu vast nog rondgereden!!

Na die intensieve trip die berg, zochten we afkoeling in het waterpark van Aruba, Aruba waterpark (originele naam!). Zo gelachen bij de ingang, ik betaalde 30 gulden voor twee kaartjes. Ik reken dus af bij een of ander tuinhuisje en ik zet een stap vooruit, staat er een man die me tegenhoud. Of ik alsjeblief mijn kaartjes wil laten zien?!?! Man ik heb een stap terug die dingen gekocht dat zie je zelf toch ook wel!! Maar geen discussie mogelijk (ik snapte er ook niet veel van). Mijn kaartjes laten zien en anders kon ik niet naar binnen. Uiteindelijk binnen aangekomen, wilden we toch graag gaan glijden. En die glijbanen zagen er mooi uit, de ombouw e.d. was allemaal van dat half werk. Net alsof iemand een zuipwagen heeft gebouwd voor de carnaval. Alles was half af. Daar stak een stuk hout uit, dit was niet afgebraamd. Maar goed... van die glijbaan naar beneden, dat ding ging ook nog eens ontzettend snel, komt deze uit bij een kleuterbadje o.i.d. Het water kwam daar net zo hoog als mijn knieën. Gevolg, mijn hele kont kapot omdat ik zo hard landde. Verschrikkelijk, ik kan niet eens meer fatsoenlijk liggen.

Om deze pijn te stillen gingen we 's avonds toch maar even naar Mumbaa beach. Even genieten van Brabants gezever met Joan en Esther, kijken naar al die dansende mensen vanwege soulbeach en natuurlijk een hoop lol hebben. Wilden we daarna naar huis gaan hadden we een kapotte band. Dus ik die auto omhoog gekrikt met een krik die niet wilde draaien, heel de stang is nu krom. Bleek dat we geen sleutel bij hadden om die bouten los te draaien!! AAAARGH, ik heb iedereen daar aan zijn/haar jas getrokken voor een sleutel, van alle sleutels paste er geen. Uiteindelijk kwam ik een auto tegen die hetzelfde model had als de onze!! Gelukkig, dus die band los, de nieuwe erop, bleek de krik kapot. Samen met Joan liggen hengsten aan dat ding, vraag niet hoe maar uiteindelijk is het gelukt. Weer een hoop gelachen. En toen konden we lekker naar huis om te gaan genieten van onze nachtrust, ik heb me daar kapot gezweet met dat fixen van die auto. Dat wordt deze week geen fitness ;)!!

In ieder geval ik zit weer aan mijn einde. Deze week vertrekken we voor vier dagen naar Curaçao. Dus ik heb volgende keer weer een hoop te zwetsen.

Komt goed...