Manjana, je raakt eraan gewend!!

Bon bini allemaal,

Bij deze weer een nieuwe aflevering van Jeroen's belevenissen op Aruba. Ik heb het al eens vaker geschreven, maar bij deze wil ik het nogmaals zeggen/schrijven; Allereerst kei bedankt voor de leuke reacties die ik krijg van jullie. Ik ben blij dat jullie het mooi vinden om dit te lezen. Het is toch een van mijn hobby's, zwetsen. En als het niet persoonlijk kan, dan maar via een website.

Deze week hebben we in principe niet heel veel meegemaakt. Zoals gewoonlijk hebben we weer gewerkt, naar de kroeg geweest, het strand bekeken en onze nieuwe hobby uitgevoerd, namelijk duiken. Maar ik zal beginnen met mijn werk/stage.

Vorige week ben ik samen met Gojo mijn enquêtes gaan ophalen bij de bakkerijen en hotels op Aruba. Wederom liepen we overal achterom, maar nu hadden we geen heibel met het personeel. Op Aruba is het een bekend begrip, maar ik kende het nog niet, maar hier is alles manjana manjana. Wat betekend chill, rustig aan, niet te snel, relax et cetera. Dus na een ruime week waren van de 25 enquêtes er nog maar 5 ingevuld. Gruwelijk!! Manjana oké, maar ze kunnen natuurlijk ook overdrijven. Gelukkig ben ik een stugge Hollander, dus ik ga gewoon langs de desbetreffende persoon staan totdat hij/zij de lijst ingevuld heeft, maar ook dit wil niet altijd lukken. Maar goed,ook ik raak gewend aan Manjana, dus ik kan er al iets beter mee omgaan.

Daarnaast heb ik ontzettend veel plezier op mijn stagebedrijf! Samen met Gojo onderweg zijn is supergaaf. Hij praat veel en het liefste in het Nederlands, dat komt goed uit, ik praat ook graag veel en in het Nederlands. We hebben wel allebei een andere smaak voor vrouwen, maar goed dat is dan wel grappig! Hij toetert naar alle vrouwen met een Yelly Ass. Hij zegt altijd, 'Ja Jeroen, als je op die billen tetst, dan moeten ze trillen zoals Yelly pudding'. Waarop ik antwoord, 'bah'. Onlangs heeft Gojo zelfs een mop verteld tegen mij, kei stoer!! Maar toen hij de clou vertelde, zei hij het belangrijkste woord in het Papiaments. Snapte ik de grap dus niet! Het vertellen van een grap was natuurlijk niet heel slim van hem, nu kwam ik los met mijn grappen!! We hebben echt gelachen met z'n tweeën.

De vrijdagmiddagborrel van deze week was nog gezelliger dan anders. Ik was bezig in een heel groot bestand, waarna ik het vergat op te slaan!! AAAARGGHH alles kwijt! Na mijn computer uit het raam te hebben gooit, alle deuren dicht gesmeten te hebben en alles wat ik in de beurt kon vinden door midden had gebroken, was ik weer gekalmeerd. Om die reden zijn we ook eerder begonnen met het nuttigen van een pilsje! Waarna we eindigden in een Arubaanse kroeg, om daarna door te rijden naar een of andere Chinees die kippenboutjes en spareribs verkocht. Die ik vervolgens smakelijk thuis heb af liggen kluiven. Ondertussen werd Remco horendol van mij, hij was namelijk nog nuchter en ik zwetste de oren van zijn kop. Het enige wat hij dacht was, houd je kop, waarom lig je die botten af te kluiven als er gewoon eten in de magnetron klaar staat en ga alsjeblieft slapen!!! Hij moest er wel smakelijk om lachen omdat ik alles herhaalde en maar bleef zwetsen. Het ergste van alles was, toen ik de volgende dag wakker werd, wist ik dus niet wat ik allemaal heb liggen te zwetsen waardoor ik alles nogmaals vertelde!! Intussen was hij dus helemaal gek geworden.

En eindelijk was het op Aruba weer ontzettend lekker weer! Gelukkig, ik ben eindelijk weer een beetje bruin geworden!! En wat heb ik gelachen op het strand!! Er kwam een vorm van een bejaardenbond voorbij, allemaal vrouwen die op z'n Amerikaans naar elkaar aan het schreeuwen waren. Zoals al die vrouwelijke bejaardenbonden doen. Ik lag heerlijk te soezen, totdat zij langskwamen. Hoor ik op hetzelfde moment langs mij vanonder een petje vandaan: HOUD OEWEN KITTEL!!! Ik kwam niet meer bij! Al die vrouwen snapte er niets van, trouwens niemand want wie weet nu wat houd oewen kittel betekend! Ik rolde haast van mijn strandbedje af!

En 's avond was het weer party-time. Full Moon party bij Nikki Beach. Ik blijf erbij, een rare tent, maar je kunt er wel lachen. Alleen begint hier alles pas om 12 uur, dus Remco en ik zijn van te voren even gaan slapen. Om half 12 de wekker gezet zodat we om 12 uur zeker aanwezig waren. Ik werd er uiteraard wakker van, en Remco, Remco drukt zijn wekker uit en slaapt verder. Ik zeg dus: 'Wat denk je ervan, zou je niet eens opstaan'. Hij kijkt me aan alsof hij water ziet branden, en waar ik me mee bemoei. En toen, toen werd hij wakker... Och we moeten vertrekken, hij was zo dol als iets maar achteraf moesten we toch wel lachen. Op naar het feest.

Dan breekt uiteraard de zondag weer aan, en op die dag gingen wij weer duiken. Lekker bij de duikplek 'gat in de muur'. Orgineel toch?!! Helaas struikelde ik op de terugweg over een steen waarna ik op een zee-egel viel, maar verder was het weer fantastisch. Echt de onderwater wereld is mooi!! Na onze innoverende duik, weer op naar het strand, om weer nodig bij te kleuren. En dan de dag afsluiten op de zondagavondfeesten bij Mumbaa beach. Zo gezellig, een van de betere Rockbandjes gezien, wel met een Arubaanse tint, maar echt lekkere muziek. Verder heb ik dansles gekregen, want ik stond alleen maar te leunen aan een hangtafel. Nou die dansles hadden ze wel mogen skippen, want met mijn arm zwaaien, gruwelijk dat kan iedere mafketel. Gelukkig was er ook de mogelijkheid om te Limbodansen!! Ik was op dat moment een van de grootste, dus ik ben maar over die balk gesprongen in plaats van eronder door. Dus helaas was ik gediskwalificeerd! Maar het was wel leuker op die manier!

Als laatste ik word ineens verdacht van Joran praktijken, natuurlijk niet echt. Maar Danny (een collega) kwam erachter dat Jeroen op z'n Arubaans erg op Joran leek. Nadat Jeanette had uitgelegd dat de Maas in Holland een kanaal was, dacht hij dat ik erger was dan hem! Want een kanaal is groter dan een sloot!! Dus... gelukkig is mijn vader geen advocaat, dus ik kon mijn onschuld bewijzen door op z'n Engels uit te leggen wat voor werk ons pap doet... Ik zou zeggen probeer het eens fatsoenlijk uit te leggen op zijn Engels, ik kwam haast niet meer bij toen ik mezelf hoorde praten.

Nou ik stop maar weer eens, ik wilde eigenlijk een kort verhaal vertellen, maar dat is uit de hand gelopen!!

Komt goed...

Box de Arubaanse groet

Bon Bini,

Hier istie dan weer, een nieuw verhaal vanuit Aruba. Wederom weer vol met belevenissen, spannende dingen, leuke momenten etc. Voor de eerste keer zelfs een verhaal over mijn stagebedrijf. Want inderdaad naast het leuke leventje hier, loop ik ook stage. Dat is dan wel weer het stuk waar ik het meest aan moet wennen. Maar dat lees je hieronder!

In ieder geval, deze week ben ik begonnen met het afnemen van mijn enquêtes. Samen met Gojo, de man van de bedrijfsleidster, ben ik verschillende grote klanten van Caribbean Bakery Supplies (CBS) afgegaan met de vraag of zij behoefte hebben aan halffabrikaten uit de broodindustrie. En zo ja, wil je dit gaan kopen bij CBS? Nu ga ik eerst even Gojo omschrijven. Gojo is een echte Arubaan. Iets kleiner dan mij, gruwelijk dun, kaal hoofd en altijd een zonnebril op voorhoofd (iets boven de ogen en net onder de haargrens, of zoals ik al zei 'welke haargrens?'). Hij is een echte latinomuziekmaker en hij kent werkelijk waar iedereen!! Het is net ons pap alleen dan op Aruba. Ons pap is alleen niet kaal, kleiner dan mij en zo bruin. Maar goed, ik dus samen met Gojo opstap. Overal via de achteringang naar binnen. Iets wat in Nederland absoluut niet kan i.v.m. voedselveiligheid, maar zoals Gojo zegt 'geen bang hebben'. Elke kok/bakker o.i.d die ik tegenkom moet ik uiteraard begroeten met BOX, die vuisten tegen elkaar is een echte hit. En allemaal zijn ze even aardig.

Het mooiste aan dit alles is, dat Arubanen altijd de tijd nemen om te praten. In Nederland zouden wij zeggen vul in die tijd ook even die enquête in, maar dat is toch nergens voor nodig. Daar moet ik dus volgende week voor terugkomen zodat ze nogmaals met ons kunnen zwetsen. En wat ik ook zeg, iedereen gelooft me. Blanke Hollanders hebben hier meer aanzien dan een Arubaan. Zij stralen iets uit o.i.d ik weet het ook niet, maar goed. Ik merkte het wel. We kwamen bij het Holiday inn, uiteraard weer via de achteringang. En opeens werden we aangehouden door de chef himself. Hij begon over van alles en nog wat, wat wij wel niet dachten een keuken was een schone zone, ik kon mijn lach niet inhouden, ik weet namelijk wel het verschil tussen hygiënisch keuken en een keuken waar een vogel rondvliegt die uit de pannen vreet!!! Maar goed... Uiteindelijk nam hij ons mee naar het kantoor waar hij uiteraard mijn enquête meteen invulde. Ik had wel gelijk, eerste de markt verkennen en dan pas komen met voorbeelden en prijzen. Hij vond het een goed plan. Daarentegen was hij ook de eerste Arubaan die snapte wat een marktonderzoek inhoud. Want bij alle andere waar ik langs ben geweest, denkt men dat ik volgende week al een vriescel heb gebouwd en mijn eerste spullen ga verkopen. Dus... (Bij deze een oproep aan Koning Koudetechniek??)

Een ander ding wat ik leuk vind op mijn stage is toch wel de vrijdagmiddagborrel die vaak ook op dinsdag, woensdag en donderdag plaatsvindt. Maar dan wel met mate, een of twee pilsjes en dan naar huis. Het is hier zeker wel gezellig, je raakt steeds meer ingeburgerd alleen het praten in het Papiaments valt niet mee. Gelukkig vinden zij het geen probleem om in het Engels te praten, en zij vinden het ook geweldig om op deze manier hun kennis van Nederlands weer wat op te rakelen.

Daarnaast zijn Remco en ik deze week gaan duiken. Echt geweldig!!!!!!! Na onze eerste theorieles, was het zaterdag tijd voor onze eerste twee lessen met duiken. Verschillende oefeningen hebben we uitgevoerd, en ik heb in mijn leven nog nooit zoveel kramp gehad. Dat bleek te komen door mijn stugge flippers i.p.v. de flexibele flippers van Remco. Maar goed het was geweldig. Na twee lessen waren we ook echt helemaal aan! Ik heb de zaterdagavond nog nooit zo goed geslapen. We kwamen 's avonds thuis. En bam... ik ben 's morgens om 8 uur pas wakker geworden, omdat we om half 9 Ajax-Twente gingen kijken.

En daarna kwam onze derde duikles. Voor mij de moeilijkste opgave. Zwemmen zonder masker, met alleen het ademhalingsapparatuur om je nek. Ik heb altijd al moeite gehad met het zwemmen onder water, vandaar dat ik mijn neus altijd dichtknijp. Onze leraar wist dat, dus hij was maar op 12 meter diepte gaan zitten, dan moest ik het wel proberen zonder mijn neus dicht te knijpen. En het is nog gelukt ook!!!! Alleen het momentje dat ik naar beneden zakte om op mijn knieën mijn masker op te zetten was erg benauwd, mijn neus liep namelijk helemaal vol. Maar toen mijn masker opstond en ik ham half leeg geblazen had met mijn neus kwam ik weer tot rust. Door mijn halve paniek actie hoefden we deze opdracht maar een keer uit te voeren!! GELUKKIG!! En daarna was het alweer tijd om af te zwemmen, onze eerste vrije duik waarbij Remco en ik elkaar in de gaten hielden. Op een diepte van 20 meter hebben we echt veel gezien. Aruba onder water is net zo mooi als boven water! Als het niet mooier is onder water! We hebben nog gelachen onder water, Remco maakte een grap met handgebaren en ik schoot in de lach. Tip een van duiken, lachen onder water is niet gemakkelijk!!! Maar hij deed het ook pas toen we nog maar op twee meter diep zaten, 10 meter voor het eindpunt!! Ik heb er in ieder geval gruwelijk om moeten lachen!!

Daarnaast gaf Remco aan zichzelf nog nooit zo schoon gevoeld te hebben na 2 uur onder water te hebben gezeten. Dus... Volgens mij schijten die vissen overal, dus ik weet niet waar ik overal doorheen gezwommen ben. Maar goed, jullie kennen mijn motto over vis vast wel.

Voor de rest van de week hebben we eigenlijk een relaxt weekje gehad, hier en daar een pilsje nuttigen, buurten met iedereen, sporten, genieten enz.

Alhoewel bij het sporten maak je ook wat mee!! We stonden op de loopband. Remco op de eerste, dan twee vrouwen, dan een kapotte loopband en dan ik. Ineens hoorde ik 'Hallo', met een zware bromstem! Ik rondkijken, niets. Nogmaals 'Hallo', weer rondkijken en nog steeds niets! Nu bleek dus dat die vrouw langs Remco een man was, een omgebouwde!! Ik heb echt in een scheur van het lachen gelegen. Zie je daar een vrouw, met alles wat ze heeft in een nepvorm, zegt ze 'hallo' met zo'n bromstem, stel je voor en denk in plaatjes!!! Je komt niet meer bij!

Als laatste wil ik nog even vertellen dat ik tot op heden nog steeds niet gewend ben aan het relaxte hier. Ik wordt gezien als een 'agressieve' chauffeur. Natuurlijk zie ik mezelf als een gewone doorrijder die het voorsorteren e.d. snapt. Gruwelijk je wordt hier gewoon helemaal simpel als je rondrijdt. 80 km wegen waar men gewoon stug 40 gaat rijden! Knipperlichten, als je uitlegt dat zoiets de doorstroming bevorderd, kijken ze je aan alsof ze water zien branden. En er staat hier 's ochtend gewoon een vent in het midden van de weg de krant uit te delen. En dan zeggen dat die files komen doordat iedereen tegelijk wegrijdt. Koekkoek, er staat daar een drol midden op de weg kranten uit te delen!!! Maar goed, misschien dat ik wat kalmeer. Het lukt me al aardig, ik doe niets geks, ik scheld alleen heel de auto vol!

Tot de volgende keer, ik zet binnenkort de onderwaterfoto's online!!

Komt goed...

Arubanen, aardig volkje!!

Bon bini allemaal,

Zoals elke keer weer een nieuwe update vanuit het altijd zo zonnige Aruba. Ofja altijd zo zonnige, door de week schijnt de zon, maar zodra ik mijn korte broek aan trek, dan is de zon weg. Ik ben er nog niet achter of dat aan mij ligt. Voorheen was dat wel zo, ik trok mijn broek, twee melkflessen zichtbaar en hup de zon weg. Maar nu heb ik benen in de kleur van Baileys, een hele lichte kleur bruin, dus hij zou al niet zo snel moeten verschieten. Iedereen hier moet nog wel steeds lachen, zodra ik zeg dat ik nog noooooiiit zo bruin ben geweest, ligt iedereen in een deuk. Ik moest daar een foto van knippen en eronder zetten nog nooit zo bruin geweest. Dat zou bijna een World press photo award kunnen winnen!

Maar goed dan maar weer even naar de belevenissen van afgelopen week op Aruba. Het kan zijn dat het niet meer allemaal klopt, maar dat komt door mijn hersenschudding. Wat je niet hebt kun je ook niet schudden, maar bij mij is er dus heel wat door elkaar gehutst met een uiteindelijke buts. Onze bedden zijn gewone eenpersoons bedjes. Nu ben ik denk ik teveel gewend geraakt aan mijn ruime tweepersoons bed, want het komt nogal eens voor dat ik op het randje lig, dat ik er net niet uitval e.d. Terug naar het verhaal, tussen het bed van mij en Remco in, staat een ladekast die net iets hoger is als mijn bed. Dus ik wil omdraaien in mijn bed, ik was half wakker (om half 4 's nachts), ik draai en denk in een kamerbreed bed te liggen, vol met mijn kop op de rand van die kast. Remco wordt wakker van de knal, weet niet wat er is gebeurd. Ik op dat moment ook niet, maar ik heb wel goed geslapen vanaf dat moment. Maar nu, ik heb hier kabouter klop in minne kop! Gruwelijk...

Het rare is dat ik van te voren ook al enkele dingen kwijt was. Zo stonden wij op een avond na het stappen bij onze auto, Remco was de BOB. Remco haalt het alarm van de auto, ergens horen we blieb-blieb, en we lopen naar onze zilvergrijze Yaris. Ik intussen half slapend op het dak van de auto en Remco maar morrelend aan het slot van onze auto. 'Ik krijg hem niet open', riep Remco. Na veel gefrot aan het slot, bleek dat onze auto erlangs stond. Ook een zilvergrijze Yaris. Dom... geen commentaar!

Het mooie van die parkeerplaats is dat er een vent uit Venezuela staat. Een kei stoere vent. Groot, zwart, (zijn beveiligerpak ook) en altijd met een big smile op zijn gezicht. Wat ook het enige zichtbare is 's nachts. Deze vent werkt elke dag/avond behalve woensdag dan slaapt hij en drinkt hij rum van 108%!!!??! Doet hij goed... we kregen het niet duidelijk gemaakt dat zoiets niet mogelijk was, maar volgens hem wel. 108% goede shit uit Venezuela niet van die slappe rommel van de lokale slijterijen. Maar verder wel een mooie kerel, geef hem een hand en hij helpt altijd met het zoeken naar een parkeervakje!!

Afgelopen zaterdag zijn we naar de plaatselijke markt geweest. Totaal gericht op toeristen, maar wel grappige spulletjes om te kopen e.d. Ik heb na 3 weken (nog nooit zolang volgehouden) een hekel aan mijn pet gekregen. Dus dan maar weer opzoek naar zo'n petje van Boerenbond Deurne. Maar die hebben ze hier niet, dus dan een echt hoedje van stro. Maar de plaatselijke hoedjes uit Aruba zijn groot!! Ik ben dan ineens 30 cm groter. Nu is het al geen pretje om net zo groot te zijn als mij. Die markt was gemaakt op personen kleiner dan 1.75 meter. Laat ik nu net 10 cm groter zijn. Vanwege de hitte hingen overal touwen met plastic erover. Ik heb de hele markt (ter grote van een goede supermarkt) met een scheve kop gelopen. Dus voor mijn twee broers... ga nooit naar een Arubaanse markt, dan lopen jullie met een scheve kop en gekromde knieën.

Daarna uiteraard even winkelen, op zaterdagochtend mijn grootste hobby. AAAARRGGH, maar het schoot al iets meer op in vergelijking met anders. Komen we bij de kassa, was er zelfs een vent die hielp met de boodschappen inladen. Ik snapte er alleen helemaal niets van. Hij begon over een doos. Ik zei 'ik heb helemaal geen doos', ja er zat er een achter de kassa, maarja of ze die grap daar waarderen. Hij nog een keer: ‘Wil je doos'. 'Ja, wat moet je nu met die doos', vroeg ik, 'Je moet blij zijn dat ik hier nog kom op zaterdagochtend!'. Uiteindelijk snapte ik het, hij wilde de boodschappen inladen in een doos, en hij vroeg of ik daar problemen mee had. Domme vraag, naar wij dachten, maar goed hij was behulpzaam.

Ik moet wel zeggen Arubanen zijn echt aardige mensen!! Afgelopen vrijdag, ofja elke vrijdag, hebben wij vrijdagmiddagborrel op het werk. Iedereen is uitgenodigd, inclusief klanten. Niet dat iedereen komt, maar voor een bedrijf waar 6 man werkt (ofja werkt...) waar uiteindelijk 15 man komt drinken. Vind ik dat een leuke manier van een afsluiting. Het was ook heel gezellig, maar zodra al die mensen wat aangeschoten raken, versta ik niets meer van wat ze zeggen. Dat Papiaments is dan echt niet te volgen. Gelukkig zijn er ook nog enkele die ook alleen Engels spreken, dus dan maar met hen wat slap zeveren.

Als laatste wil ik nog even terugkomen op een rare gewoonte die ze hier hebben. In Nederland is het in om je broek bijna op je enkels te dragen zodat iedereen je onderbroek ziet. Hier hebben ze die trend ook, maar op de een of andere manier dragen ze er hier geen onderbroek onder. Hier is het juist stoer om je bouwvakkerdecolleté te showen. Opzich wel leuk om te zien bij al die vrouwen hier, maar je hebt twee soorten Arubanen dunne en dikke! Je kunt je wel voortellen hoe ranzig het is om die forse dames te zien met zo'n centengleuf. Dat is geen centengleuf meer, dat is een papierbak!

Komt goed...

De eerste week stage zit erop, een lekker lang weekend!!

Bon bini allemaal!!

Of zoals meneer de Uil zou zeggen dag lieve kijkbuiskinderen. Maar ik weet natuurlijk dat niet alleen kinderen mijn verhalen lezen, maar jullie kijken naar een kijkbuis/vierkant dus het komt wel op hetzelfde neer. Maar goed daar gaan mijn verhalen helemaal niet over! Terug naar de orde van de dag!

Allereerst wil ik even beginnen over al die reacties die ik krijg van iedereen! Ontzettend leuk allemaal. Niets zo leuk als het lezen van een reactie op je eigen verhaal!! Wanneer ik er een nieuw verhaal opzet, beantwoord ik uiteraard even de vragen die erin staan!!

Ik had beloofd om jullie weer op de hoogte te stellen van de gebeurtenissen van afgelopen dagen, het weekend van koningendag! Om te beginnen vrijdag; Vrijdag hebben wij bij Caribbean Bakery Supplies (mijn stagebedrijf red.) een vrijdagmiddagborrel die in de beste gevallen uitloopt tot in de late uurtjes. Maar afgelopen vrijdag moest iedereen weg, dus om 18.30 was iedereen pleite. Op naar een kroeg om het weekend in te zetten. De kroeg was in dit geval ‘Chaos'. Zeer gezellig kroegje, een bruin cafeetje waar ze van alles hebben. Rond een uur of half 10 op naar een restaurant, waar ik voor 11 dollar een vol, en dan bedoel ik ook een vol, bord met krulfriet en een hamburger kreeg. Dat is nog geen 8 euro!! Het werd me niet in dank afgenomen dat ik zei dat er onkruid op mijn hamburger zat, maar ik wist niet dat die oranje lampionnetjes (bloemen red.) die langs de weg groeien eetbaar waren. Maar goed... Na het eten naar huis om koningennacht in te zetten in een andere kroeg. Toen we daar aankwamen wilde iedereen even naar bed. Helaas was ik niet moe, ik stond op dat moment nog te stuiteren. Op het moment dat iedereen wakker werd, was ik intussen moe geworden, en hadden de overige geen zin meer. Dus hebben we nog wat gedronken op het terras bij ons huisje, ook gezellig.

Koningendag zelf bestond uit het genieten van het strand. Het was wederom lekker weer. MooMba Beach is een heerlijk strandje waar je kunt genieten van gratis bedjes, lekkere drankjes en de zee. Wat wil een mens nog meer!! Na alle koninginnenmarkten voorbij gereden te zijn, gingen we kijken naar de Aruba run. Een 10 km marathon op het eiland. Ik wilde ontzettend graag meedoen, maar met deze hitte (minimum van 32 graden) was het beter van niet. 's Avonds zijn we naar de koninginnenparty geweest bij NikkiBeach. Een tent waar wel 1000 man in kan. Uiteindelijk stonden er ruim 100 mensen binnen, desondanks heb ik wel ontzettend gelachen. Ik heb daar gewoon Jos van de Bright Side twee ontmoet. Een grote dikke vet, met een vettig kapsel en smerige kleren! Geen persoonlijke aantijgingen, maar ik moest wel lachen!!

De volgende dag (zondag red.) wilden we ontzettend graag naar het uiterste puntje van het eiland rijden. Maar helaas onze dikke blauwe Chevy startte niet meer. Dus het hele plan omgegooid, eerst de auto wisselen en dan maar naar het strand toe (voor de afwisseling). Dus nu rijden we rond in een dikke Toyota Yaris, maar hij rijdt wel echt fijn!! Op het strand konden we weer volop genieten van de zon en het plaatselijke bier, Belashi Chill (een soort Corona, maar dan lekkerder). Het mooie van MooMba Beach is dat het 's avonds een kroeg wordt. Dus 's avonds konden we genieten van bier, muziek en al het andere wat men in de kroeg doet!! Zwetsen e.d. je weet wel!

Op naar de maandag, afgelopen zondag was het dag van de Arbeid, maar om een vrije dag op een zondag te vieren, dat gaat te ver voor Arubaanse begrippen. Dus gewoon verzetten naar de maandag. Ideaal naar wij dachten, weer een vrije dag!! Dus maandag op naar het uiterste puntje van het eiland. Dat was echt mooi om te zien. De donkere rotsen waar de golven letterlijk tegenaan klotste, wel 10 meter hoog. Echt mooi om te zien. Uiteraard wilde we de hele punt bekijken dus die berg op. Ik op mijn slippers en beide zonder water. Om 11.50 uur, ik heb ooit iemand uitgelachen die om 12.00 uur een berg in Curaçao opklom zonder water, dus geen commentaar!!

En wat volgt er op de maandag, uiteraard een dinsdag!! Een dinsdag vol met goede voornemens, we wilde namelijk gaan sporten. Dus na het werken op naar een schoenenzaak want we zijn beide onze sportschoenen vergeten. En vervolgens op naar de betere fitnesszaal van Aruba. Ik kan niet vertellen wat er beter is, maar het was er heet, er stonden meer gewichten-hef-apparaten dan loopbanden en fietsen, maar ik kon sporten en dat was het belangrijkste!! Echt fijn om iets te kunnen doen aan sport zonder dat er een hond achter je aanrent, of dat er van die mafkezen rondrijden die geen hardlopers kunnen onderscheiden van een graspol. Maar ik was uiteindelijk wel helemaal kapot met die hitte gaan sporten.

Dus dan 's avonds maar op tijd te bed. Wat niet is gelukt. Ik zat in een ernstig gevecht met een mug. Met mijn slippers heb ik net zolang rondgeslagen tot de er meer rubber op de muren zat dan op mijn slipper. Uiteindelijk toch maar de vliegenmepper opgezocht, maar na lang zoeken was ik de mug helemaal kwijt. Bovenal was ik ook nog eens mijn hele slaap kwijt. En het ergste van alles, Remco lag in bed mij uit te lachen omdat ik als een wilde rondliep achter een klein muggetje aan. Maar ik ben voor de eerste keer niet gestoken!!! Het heeft nut gehad, ik denk dat ik hem buiten westen heb gezwaaid of dat ik hem heb laten doodlachen of iets dergelijks.

Ik houd jullie binnenkort weer op de hoogte als er iets spannends gebeurd!! Ayo...

Komt goed...

Papiament en WC-verhalen

Bon bini,

Jullie lezen het goed, ik ben aan het proberen om Papiaments te gaan praten. Ik heb al een lijstje gekregen met veelgenoemde Papiaments woorden. Zoals de familienamen, dagen van de week, cijfers en handige zinnetjes. Ik kan al garanderen dat ik geen Papiaments wonder wordt, want daar is het te moeilijk voor, maar na twee dagen weet ik al dat bon dia = goedemorgen, bon tardi = goedemiddag en met dat gezuip hier natuurlijk bon nochi wat goedenacht betekend. Verder kan ik al zeggen 'Mi mama i tata ta biba na Hulanda' wat wil zeggen dat mijn moeder en vader in Holland wonen. Met het woord mama had ik het minste moeite!

Maar goed dit verhaal is natuurlijk gebaseerd op mijn belevenissen op Aruba. Vandaar dat ik daarmee verder ga. Mijn vorig verhaal heb ik geplaatst met Pasen, net na het chocolademousse zoeken. De volgende dag, beter bekend als tweede paasdag, zijn wij op het strand gaan liggen. Het strand genaamd Nikki Beach. De eigenaar is een of andere oude boef en de tent is al 20 keer over de kop gegaan, maar er is elke keer weer een nieuwe gek die het opkoopt. Nu dus ook. Ik zal even Nikki Beach omschrijven. Nikki Beach is een strand waar je lekker kunt liggen op luxe bedden, je betaald wel voor de bedden, gebruik van de parasols etc. maar daarvoor komen ze wel rond met drank waar je overigens ook voor moet betalen. Verder hebben zij daar een luxe bar waarvan een gedeelte aansluit aan het zwembad. Dus je kunt droog aan de bar zitten, maar je kunt ook in het zwembad gaan zitten, op een barkruk die onder water staat, en vervolgens lekker pilzen aan de bar. Of zoals wij hadden gedaan een Mojito aan de natte bar, heerlijk.

En dinsdag was het eindelijk zover ik mocht beginnen met mijn stage. Om 8.00 uur stond mijn stagebegeleidster bij aan de deur om me op te halen. Ik kan zo net even de herhaling zien van het nieuws uit Nederland op BVN TV. Vervolgens gingen we naar mijn stagebedrijf. Waar op dit moment ook een kindercrèche was omdat het schoolvakantie is. Dus twee kleine kinderen die zeer irritant aanwezig waren vielen mij lastig. Wel heel grappig dat wel. Dat zal dan ook de reden zijn geweest waarom ik tot 10 uur uit mijn neus heb gegeten, waarna ik kon beginnen. Een begrip voert hier de hoofdtoon, ik zei ik snap er niets van mijn inspiratie is op. Als antwoord volgt dan; 'och, dan doe je dat morgen toch'.

Na een lange werkdag mocht ik uiteindelijk om half 6 naar huis om meteen te beginnen aan het eten. En na het eten is het dan weer donker. Zo jammer is dat. Maar goed, er zijn 's avonds nog genoeg andere dingen open, dus daarom gingen wij maar even op doortocht. We moesten nog een dweil hebben. Nu snap ik eindelijk waarom ons mam altijd zei, kijken doe je met je ogen en niet met je handen!!! Ik wilde aan Remco demonstreren hoe een dweil werkte. Ik zei; 'Als je aan deze hendel trekt dan komen die lappen onderaan tegen elkaar en dan loopt het water eruit, kijk maar' ... KRRRR, KRRRRRR, KRAAAK, KLING KLANG... Ik heb zo'n gevoel dat men de scharnieren vergeten was. In ieder geval dat ding snel terug gehangen en intussen ging ik kijken of ik niet toevallig bij de wasmiddelen moest zijn. Weer wat geleerd.

Daarnaast heb ik nog iets spannends meegemaakt! Wij lagen 's avonds te slapen en ineens moest ik gruwelijk naar de WC. Dus ik naar de WC,wat vrij logisch is, wil de deur openen, op slot. En Remco sliep gewoon. Was dus de deur in het slot gevallen. Ik in mijn onderbroek naar buiten opzoek naar de security. Niemand te vinden, maar gelukkig stond de eigenaar in zijn barretje te tappen voor wat klanten. Hij kwam wel meteen naar mij toe, natuurlijk omdat een vent in je bar met alleen een onderbroek aan niet echt klantvriendelijk is. En hij regelde voor mij de security. Dus uiteindelijk die mens erbij, blijft hij staan bij de deur, durft hij niet naar binnen want dat is asociaal ofzo. Hoe moet ik anders die deur open krijgen, mafkees!!! Gelukkig snapte hij het wel en kwam intussen binnen, verschiet hij zich een ongeluk omdat Remco nog in bed ligt. Nadat ik had uitgelegd dat er niets mis was met hem, maar alleen met die deur begon hij te sleutelen met een mes en vork en zijn lampje. Ondertussen was Remco wakker geworden die zich ook een ongeluk verschoot! Ineens staat er een vreemde man in huis met een zaklamp die met een mes en vork de deur aan het openen is! Ik heb gruwelijk gelachen daar! En opgelucht toen ik weer mijn badkamer in kon. Ik kon ook wel even naar buiten, maar dan had ik 's morgens weer een probleem.

Gelukkig houden wij het hier nog steeds heel goed vol. Overdag en werken, 's avonds de steden doorrijden en genieten van het plaatselijke vocht, nog een pilsje bij ons op het terras en dan te bed. 's Morgens weer werken en dat tot aan het weekend. En dan weer lekker het strand op!! Heerlijk.

Nou op naar koningennacht en koningendag! Maandag lekker vrij vanwege dag van de arbeid en dan kom ik snel weer met spannende en smeuïge verhalen uit het weekend!!

Ik houd jullie op de hoogte!!!

Ayo ofwel tot ziens,

Komt goed...

De dagen van Holland!!

Bondia ofwel goedendag!!

Zo, de eerste week zit er alweer bijna op in het altijd zo zonnige Aruba. Een week die Vol nieuwe ervaringen zit. We hebben heel veel geleerd, nieuwe dingen gezien, nieuwe dingen meegemaakt en het toch een beetje Hollands gehouden. Een beetje een late reactie, maar dat komt omdat het internet hier niet optimaal werkt. Maar hier ben ik eindelijk weer.

Na mijn vorige verhaal zijn wij uiteraard opzoek gegaan naar een auto. Uiteindelijk hebben we er een, een dikke Chevy stond er in de voorwaarden. Maar na het zien van de auto bleek het om Chevy Spark te gaan. Ofwel een Matiz van Daewoo, maar dat mocht de pret niet drukken er zit namelijk Airco in. Gelukkig kunnen we aankomende week onze Chevy inruilen tegen een andere, een Toyota Yaris sedan AAAAAARGH. Ik bij mijn vorige stage maar steeds tegen mijn stagebegeleider zeggen dat hij een belachelijke auto heeft, heb ik er ook een, maar dan met kont en zonder velgen, Jammer Joh. Maar goed na onze nieuwe aanwinst de auto, hebben we een simkaartje gekocht. Hierdoor kunnen we goedkoop bellen op Aruba. Dat wil dus ook zeggen dat ik niet bereikbaar ben op mijn oude nummer, maar via mail kan op dit moment heel veel. Zoals vragen naar mijn nieuwe nummer en zo meer van die dingen.

Maar goed dat terzijde. Afgelopen woensdag zijn Remco en ik naar Sint Nicolaas gereden. Naar het stagebedrijf van Remco. Volgens iedereen die hier op Aruba aanwezig is, is de weg van Noord, waar ik stageloop en waar we wonen, naar Sint Nicolaas een crime. Altijd druk, altijd file en ver. 25 kilometer is in onze ogen niet heel ver en in de file staan doen we in Nederland ook vaak, dus... Aldaar aangekomen zien we een groot tennisveld. Sponsored by Arupro, het stagebedrijf van Remco. We zeiden al tegen elkaar of we fout waren gereden maar niets was minder waar. Hij bezit een tennisbedrijf, een accountantsbureau en een zeepfabriek, gekke combinatie naar wij dachten. Daarnaast was deze mens ook nog eens gruwelijk oversekst. Hij deed niets liever dan naar vrouwen kijken en hij wilde ons heel graag de ‘rosse' buurt van Aruba laten zien. Nou dan maak je het mee. We stemden erbij in omdat hij ons dan ook meteen trakteerde op een maaltijd. Tussen allerlei gebouwen in stonden hekjes, waarachter vrouwen een ‘kantine' hadden vanaf daar lokten zij ook de klanten. Bahbah ik had al heel wat gezien, maar dit was gewoon ronduit smerig!! Maar goed we kregen vervolgens eten bij de Colombiaan, best lekker die Colombiaanse keuken. Remco zijn stagebegeleider had alleen oog het vrouwelijk schoon, maar goed.

Na onze rondleiding over zijn bedrijf en de stad, gingen wij nog opzoek naar het natuurlijk schoon in de buurt van Sint Nicolaas. Sint Nicolaas ligt aan het einde van het eiland, dus met een kleine bocht kwamen we aan de ‘ruwe' kant van Aruba. De zee waar niemand ligt, maar waar de golven tegen het eiland aan klotst. Dit was nu echt een mooi gezicht. Na ons vergaapt te hebben aan de mooie natuur daar, kwamen we in een kudde geiten terecht. Gewoon uit het niets stonden daar honderden geiten te grazen. Ik heb gevraagd waarom zij dat deden, maar ik kreeg dit als antwoord bèèh bèh bèèèèh bèhèh. Dus als eer iemand geits spreekt, verklaar dit nader.

De donderdag hebben wij een echte rustdag ingelast. Het is ook zo vermoeiend hier. De hele dag genieten van de zon, ik mis mijn bergen toch wel. Hier hebben ze er eentje, en die moeten we nog gaan bezoeken. Maar geen echte Duitse bergen zoals ik die ken van mijn andere vakanties. Nadat we 's ochtends hadden uitgeslapen, we waren namelijk naar de Paddock geweest. Een Hollandse kroeg waar iedereen met studentenpas korting krijgt. Laat ik nu net mijn studentenpas niet bij hebben. Maar goed... daar hadden we toch nog gezellig gedronken en dus de volgende ochtend uitgeslapen. Waren we opgestaan en hebben we de boodschappen gedaan. We moeten nu ineens alles zelf doen, dus ook de boodschappen. Dat blijft natuurlijk wennen, maar alles went. Na onze boodschappen met onze dikke Chevy zijn we gaan skypen met de familie. Dat doet het altijd goed. Aan de andere kant van de wereld en toch even praten met het thuisfront. Ik heb intussen ook nog even kunnen zwaaien naar ons Oma, want die kwam ook even langs. Daarna konden we op naar onze autohandel om even een lampje te laten maken. Er werd gezegd ga maar even rustig zitten binnen een kwartier is het probleem opgelost. Na een uur was het probleem verholpen volgens de monteur. Na 2 minuten rijden brandde het lampje alweer, maar goed we mogen deze toch binnenkort inruilen tegen een aftandse yaris. We zijn er na al die tijd wel achtergekomen dat op Aruba alles langzaam gaat, behalve het zonnen. Gruwelijk, ik ben nu roodbruin binnen twee dagen. Nog nooit zo'n kleur gehad.

Een ding blijft me nog steeds verbazen bij het winkelen. We gaan winkelen en komen thuis met Becel boter, Calvè pindakaas, gehaktballen, Hak sperciebonen, Unox soep etc. Weinig buitenland hier. Maar Remco zei dat mijn tomatensoep, gebakken aardappels, sperciebonen en gehaktballen zeker zo goed smaakte als het eten bij de Colombiaan. Kun je nagaan. Hollandse pot, vandaag hadden we zelf gekookte aardappels. Een ander ding wat gek is met winkelen. Ik stond gisteren in de Super Market en daar vielen drie dingen op. Één, ik kom binnen en ik hoor skyradio. Twee, de eerste winkel in Aruba waar de boodschappen logisch ingedeeld zijn. Eerst het drinken, dan de voeding, het vlees en de gekoelde/bevroren dingen op het einde. Drie, op alle boodschappen staat gewoon Jumbo. Gewoon een Jumbowinkel in Aruba. Vier, druk druk druk en trage bediening. Hoofdzaak nummer één op Aruba is, als iedereen maar werkt. Hier staat gewoon de gehele dag een persoon achter de weegschaal bij de groenten. 10 personen die helpen om je boodschappen in te pakken. En zodra je ze nodig hebt ben je ze kwijt. Trage personen, gruwelijk.

Als laatste wil ik nog even vertellen over onze nieuwe voetbalvrienden. Een echte Amsterdammer die niet normaal veel voor Ajax is. De voetbalverhalen vliegen hier om de oren en Ajax is het beste. Ik krijg wel sympathie van hen. Ik was een van de rustigste PSV-supporter die hij ooit tegengekomen was. Dus afgelopen zondag, vandaag dus, stonden wij om half 9 lokale tijd op om met z'n drieën NOS langs de lijn kunnen luisteren. Uiteindelijk had ik dit beter niet kunnen doen, maar goed we hebben wel ontzettend hard gelachen. Ofja Remco en Arjen hebben hard gelachen en ik was de gebeten derde, Jammer Joh!!

Ik houd jullie z.s.m. weer op de hoogte met nieuwe en spannende verhalen. Zodra ik over het weekend ben laat ik het weten. Dan heb ik misschien nog wat smeuïgere verhalen dan deze standaard zwets van mij. Mochten jullie nog iets spannend o.i.d. mee hebben gemaakt wat je graag wilt delen met mij, ik hoor het graag!!!

Komt goed...

Dag 1, De reis en aankomst

Beste allemaal,

Na mijn eerste dag op Aruba was ik op zoek naar de perfecte openingszin en maar denken en denken. Uiteindelijk dacht ik aan ‘beste allemaal'. En eerlijk is eerlijk hij is goed wônne! Maar goed ik houd jullie uiteraard op de hoogte over mijn reisverhalen dus dat ga ik dan bij deze ook weer doen!!

Mijn eerste dag, ik zal even beginnen met de eindsituatie om jullie een beetje jaloers te maken. Ik zit op dit moment in de zon met een graadje of 30 te genieten van een flesje bier samen met mijn reis maat Remco. En lekker dat dit is!!! Een nadeel op mijn laptop is het intussen 0.42 uur, terwijl mijn klok aangeeft 18.42 uur.

En met dit punt kom ik dan bij de beginsituatie uit. Vanmorgen om kwart voor vier ging mijn wekker! Vroeg dus, na een lekkere tochtje richting Schiphol konden wij na een uitgebreid afscheid van onze idolen en teerbeminden instappen in ons luxe maxicosi vervoer. Om half negen stapten wij in het vliegtuig en na een vrouw aan de kant te hebben geschoven konden wij gezellig naast elkaar zitten. Ik aan het gangpad en Remco tussen die vrouw (een lelijke chinees) en mij in. Op dat moment was ik jaloers op Remco met zijn korte benen!! Ik zat met beide knieën klem onder de stoel voor mij!! Maar ik zat aan het gangpad, dus ik had mijn benen maar gestrekt in het gangpad gelegd. Maar dit mocht ik niet meer doen omdat er een kerel overheen was gevallen die daar een dubbele enkelbreuk aan overgehouden heeft. Welke drol loopt dan ook precies tegen de punt van mijn schoen aan. Maar goed uiteindelijk toch maar weer mijn benen teruggetrokken en de nog komende 9 uurtjes vliegen klem zitten in mijn maxicosi. Ik heb intussen wel New Kids Turbo, Ice Age 2, The Simpsons en The mentalist gekeken. Goede service in dat vliegtuig!!! En lekkere stewardessen in dat vliegtuig, daar zou je alleen al veel voor willen reizen.

Uiteindelijk landen wij op Aruba om 12 uur 's middags lokale tijd. In Nederland was het op dat moment 18 uur. Dus we hadden een reisje met de zon meegemaakt. Op Aruba aangekomen vielen er twee dingen op. Één heet, twee traag!! Gruwelijk, het ‘uitchecken' o.i.d. duurde belachelijk lang. Eenmaal door deze check heen was onze bagage inmiddels wel al aangekomen. Dus vanaf toen snel doorlopen naar Jeanette, mijn stagebegeleidster die ons kwam ophalen. Een vriendelijke en goedlachse vrouw. Die om alle plat Boakelse grappen moest lachen. Via haar ben ik dan ook weer op sappige verhalen gekomen over ons Ernie. Ernie heeft namelijk 10 jaar geleden een midweekje doorgebracht op Aruba in een of ander groot huis, haar huis dus. Ze liet geen details los, maar zover kom ik nog wel!

Toen wij over het eiland croste vielen er wel enkele dingen op. Aruba is een grote zooi. Van infrastructuur hebben zij nog nooit gehoord. Verder heeft het eiland al zoveel water opgenomen dat al het regenwater gewoon volledige straten blank zet. Dat hebben we ook aan de lijve ondervonden. We moesten namelijk wc-papier en bier inslaan, dus lekker te voet naar de supermarkt. Maar onderweg hebben we toch maar mijn waterfiets genomen. Wat een natte zooi. Als derde viel het op dat er op Aruba belachelijk veel zwerfhonden rondlopen. Maar al met al was het nu al een leuke ervaring.

Wel een heel leuk iets aan Aruba is dat er zoveel stagelopers zijn. In ons stagehuis werden we de eerste dag verwelkomt door wel 20 Nederlanders. Stuk voor stuk met een harde G. Maar iedereen was even open en even vriendelijk. Alles werd gevraagd en gaan jullie mee drinken etc. Het jammere is wel dat zij allemaal een half jaar in Aruba zitten en dat die tijd net voorbij is. Maar we kunnen de komende weken nog wel wat zuipen met hen. Ik bedoel natuurlijk gezellig samen onder het genot van een lekker...gesprek.

Elke inwoner van Aruba Blue Village vroeg natuurlijk waar wij vandaan kwamen. Uit BAKEL, ja dat hoorde ze wel. Of wij fan waren van PSV, ik wel natuurlijk, maar zij allemaal niet, ze willen de kampioenswedstrijd van Ajax zien, grappig joh. Als ik denk aan de titel en Ajax denk ik aan Gerard Eckdom, JAMMER JOH!!! Maar we hebben nog maar niet verteld dat Bakel een boerendorp is. De discussie laaide al op of iemand ooit een kip had gezien. Er werd geantwoord; 'Nee joh dat is hartstikke vies. Bah'. Maar ik denk dat zij er vroeg of laat wel achter komen. Want het woord aanrijden was gek evenals wij wonen hierlangs en tafel ophalen. Maar ook dat komt goed.

We houden jullie op de hoogte, wij genieten hier nog even, ik wil namelijk geen Jetlag krijgen dus ik ga vanavond hier om 10 uur te bed. Ofwel vier uur Nederlandse tijd. 24 uur op en nog genieten!!

Komt goed...

Nog een paar nachtjes slapen!!

Bijna is het zover, aankomende maandag 18 april dan vertrekken Remco en ik richting Aruba. Om aldaar aangekomen te gaan stagelopen tot en met 1 juli. Vervolgens vertrekken wij dan 6 juli richting de USA, ofwel Californië, ofwel San Francisco om vervolgens nog eens twee weken te gaan rondreizen met een Amerikaanse Camper!

Mijn stage ga ik lopen bij Caribbean Bakery Supplies te Aruba. Zij hebben tevens een locatie op Curaçao. Via via ben ik aan dit stageadres gekomen. Een kruiwagen is een belangrijk iets, dus maak daar dan ook gebruik van! Via ons Ernie, die vervolgens Martien Driessen benaderd heeft ben ik aan mijn stageadres gekomen, ideaal. Het enige wat ik nog moest doen was Martien zelf benaderen, via e-mailcontact en Remco en ik kwamen op het idee om hem even op te zoeken tijdens Lierop Kermis.

Al met al was het contact al grappig. De eerste keer dat ik naar Curaçao belde begon ik spontaan Duits te praten. Het ging meer van: 'Guten Tag du Spreche mit Jeroen Maas, mochte ich Martien sprechen? My apologies, can I speak with Martien? Zegt die medewerker aan de andere kant van de telefoon: 'Natuurlijk kan dat!'. Nou in Curaçao wordt er in ieder geval Nederlands gepraat. Bel ik vervolgens naar Aruba, begin ik in het Nederlands spreken ze daar alleen Engels!! Maar goed mijn Engels is niet opperbest, dus dat is dan een goede leerschool.

Het zal me allemaal benieuwen wat mijn trip gaat brengen, maar ik ben er wel klaar voor. Zondag heb ik overdag nog kunnen genieten op het terras. Waar ik verschillende tips gekregen heb van Rick omdat hij ook binnenkort weggaat. En een tip was maak je vooral de laatste week niet druk en maak een planning!! Nou dat ga ik proberen. Ik heb al een strakke planning, maandag afscheidsfeest bij HL. Dinsdag de laatste dingen regelen betreft mijn reis. Woensdag de laatste slag maken met wat er in mijn koffer moet. De donderdag is mijn rustdag ;), ofwel verschillende bezoekjes afleggen om iedereen uit te zwaaien. De vrijdag een kleine afscheidsborrel en laatste stagedag. De zaterdag wordt mijn gehele koffer ingepakt om zondagstress te voorkomen. Verder ga ik 's avonds nog voor de laatste keer naar de kroeg in Zeilberg. En de zondag, doe ik niets!!! Want maandag mag ik negen uur in een Maxi cosie zitten om vervolgens te landen op Aruba.

Nog ter kennisgeving, ik vlieg maandag om iets voor 9 aan richting Aruba. Na negen uurtjes ben ik gebroken aangekomen in Aruba. In Nederland is het intussen 18 uur geworden, maar in Aruba is het dan net 12 uur 's middags. Dus het wordt een lange dag!!

Ik houd jullie allemaal de komende tijd op de hoogte, alle spannende verhalen zet ik op de site!! Mochten ze te saai zijn, dan maak ik ze wel spannender ofzo!!

Komt goed...